Majstersztyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Majstersztyk (niem. Meisterstück, dosł. mistrzowskie dzieło) - była to praca czeladnika cechowego, będąca głównym sprawdzianem jego umiejętności przed wyzwoleniem się na mistrza. Musiał się on cechować innowacyjnością i szczególnie starannym wykonaniem, co oceniała rada złożona ze starszych cechu. W zależności od statusu cechu, wykonanie majstersztyku mogło się wiązać też z obowiązkiem wcześniejszego odbycia wędrówki po innych miastach w celu zapoznania się z nowymi pomysłami i technologiami, które mogłyby zostać odzwierciedlone w dziele. W ten sposób zapewniano motywację dla nowych pomysłów, a także przepływ idei i nowych technologii.

W języku polskim określenie to jest obecnie używane wobec "szczególnie udanego dzieła sztuki lub rzemiosła, arcydzieła"[1].

Przypisy

  1. Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. Warszawa: PWN, 1999. ISBN 83-01-11737-0.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]