Marie Françoise Catherine de Beauvau-Craon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marie Françoise Catherine de Beauvau-Craon
Marie Françoise Catherine de Beauvau-Craon
Portret markizy autorstwa Jeana Marca Nattiera.
Data urodzenia 8 grudnia 1711
Miejsce urodzenia Lunéville
Data śmierci 1 lipca 1786
Rodzice Marc René Antoine'a de Beauvau-Craon
Anne Marguerite de Lignéville
Małżeństwo Louis de Boufflers
Dzieci Stanislas Jean de Boufflers

Marie Françoise Catherine de Beauvau-Craon, markiza de Boufflers (ur. 8 grudnia 1711 w Lunéville, zm. 1 lipca 1786) – faworyta księcia Lotaryngii Stanisława Leszczyńskiego, wcześniejszego króla Polski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Marie Françoise pochodziła z bogatego książęcego rodu de Beauvau-Craon. Była córką markiza Marca René Antoine'a de Beauvau-Craon i faworyty księcia Lotaryngii Leopolda I Anne Marguerite de Lignéville. Matka markizy urodziła dwadzieścioro dzieci, z których trzynaścioro dożyło wieku dorosłego. Marie Françoise przebywała w młodości w klasztorze Remiremont[1].

19 kwietnia 1735 wyszła za mąż za markiza Luisa de Boufflers, kapitana pułku dragonów Harcourt[1]. Z tego małżeństwa pochodził syn Stanislas Jean (ur. 31 maja 1738, zm. 18 stycznia 1815), poeta, cieszący się wielkimi względami przyszłego kochanka swej matki, Stanisława Leszczyńskiego. Marie Françoise często bywała w salonach literackich, gdzie zetknęła się między innymi z Wolterem. Około 1741 Marie Françoise i jej siostry poznał Stanisław Leszczyński. Pierwszą kochanką księcia Lotaryngii i teścia króla francuskiego Ludwika XV została siostra markizy de Boufflers, Charlotte[1]. Następnie Leszczyński nawiązał relację z samą markizą, która wkrótce została jego metresą. Romans rozpoczął się w 1745, jeszcze za życia żony księcia Katarzyny Opalińskiej[2].

Po śmierci książęcej małżonki, Marie Françoise stała się opiekunką starzejącego się Stanisława, zaś podczas jej nieobecności zastępował ją syn Stanislas Jean[3]. Markiza de Boufflers aktywnie uczestniczyła w organizowanych przez Leszczyńskiego balach w jego rezydencjach w Nancy i w Lunéville. Jedną z jej najbliższych przyjaciółek była kochanka Woltera, matematyczka i fizyk Émilie du Châtelet, zmarła na gorączkę połogową 10 września 1749[4]. W 1752 mąż Marie Françoise, Luis de Boufflers zmarł i markiza odziedziczyła po nim ogromny majątek. Wkrótce potem objęła funkcję damy dworu córek Ludwika XV, wnuczek jej kochanka, zaś w 1757 została damą tytularną[3].

23 lutego 1766 Stanisław Leszczyński zmarł w wyniku poparzeń odniesionych, gdy jego strój zapalił się od iskry z kominka[5]. Po śmierci swojego wieloletniego kochanka markiza de Boufflers otrzymała w spadku Menażerię, która stanowiła jej własność aż do śmierci Marie Françoise w 1786[6].

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

4. Luis de Beauvau      
    2. Marc René Antoine de Beauvau-Craon
5. Anna de Ligny        
      1. Marie Françoise Catherine de Beauvau-Craon
6. Melhior de Lignéville    
    3. Anne Marguerite de Lignéville    
7. NN      
 

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 A. Muratori-Philip, Stanisław Leszczyński, Warszawa 2007, s. 150.
  2. A. Muratori-Philip, Stanisław Leszczyński, Warszawa 2007, s. 151.
  3. 3,0 3,1 A. Muratori-Philip, Stanisław Leszczyński, Warszawa 2007, ss. 308–309.
  4. A. Muratori-Philip, Stanisław Leszczyński, Warszawa 2007, s. 195.
  5. A. Muratori-Philip, Stanisław Leszczyński, Warszawa 2007, ss. 315–317.
  6. A. Muratori-Philip, Stanisław Leszczyński, Warszawa 2007, s. 321.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]