Model Driven Architecture

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Model Driven Architecture, MDA – określenie z dziedziny inżynierii oprogramowania, określające zbiór metod porządkujących proces tworzenia systemów komputerowych opartych na budowie modeli i ich transformacji. Koncepcja MDA opracowana została przez grupę OMG.

Poziomy modelowania[edytuj | edytuj kod]

  • Meta-metamodel - MOF (Meta-Object Facility) określa sposób (standardy) modelowania oraz zarządzania modelami
  • Metamodel - wyrażone w UML klasy, ich atrybuty, powiązania i zależności, utrzymywane w hurtowniach danych o przedsięwzięciu - koncepcja CWM (Common Warehouse Metamodel) określa wymianę metamodeli między systemami
  • Model - wprowadzone na diagram abstrakcje rzeczywistych obiektów
  • Model implementacyjny (programy) - wyrażone w językach programowania
  • Dane - zapisy na temat obiektów rzeczywistych, wprowadzone podczas działania oprogramowania

Elementy konieczne według koncepcji MDA[edytuj | edytuj kod]

  • jednoznaczne zrozumienie stosowanych pojęć i określeń dziedzinowych - zdefiniowane np w języku OWL
  • zrozumienie tematu na poziomie niezależnym od środków informatyki - CIM
  • modelowanie niezależne od platformy - PIM
  • wymiana metamodeli między platformami (mechanizm ich wymiany zapewnia MDI
  • możliwie automatyczne odwzorowanie (transformacje) z poziomu PIM do PSM (Platform Spec Model)
  • posługiwanie się jednoznacznymi, powtarzalnymi elementami projektowymi; np. wzorce projektowe