Munsztuk (jeździectwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Munsztuk western
Munsztuk w jeździectwie klasycznym

Munsztuk – rodzaj bardzo silnego kiełzna służącego do kierowania koniem. Munsztuk składa się z metalowego drążka, umieszczanego w pysku konia oraz z ustawionych (prawie) prostopadle do niego czanek zakończonych pierścieniami, do których mocuje się paski ogłowia (do czanek górnych) oraz wodze (do czanek dolnych). Dodatkowym elementem jest łańcuszek lub pasek zapinany pod pyskiem konia. Siła działania kiełzna jest proporcjonalna do długości jego czanek[1][2]. W zależności od rodzaju szkoły jazdy, munsztuka używa się w połączeniu ze zwykłym wędzidłem (jeździectwo klasyczne) lub bez (jazda western). Ogłowia munsztukowe różnią się nieco od typowych ogłowi[1][2].

Munsztuk z ruchomym ścięgierzem[edytuj | edytuj kod]

Munsztuk może występować w połączeniu ze zwykłym wędzidłem, co da się zaobserwować zwłaszcza w dyscyplinie ujeżdżenia. Ogłowie jest wówczas wyposażone w dodatkowe paski policzkowe do mocowania munsztuka i wędzidła, oraz w dwie pary wodzy. Sam munsztuk stosuje się z łańcuszkiem umieszczonym pod szczęką konia. Wędzidło zwykłe powinno leżeć w kącikach pyska konia, munsztuk zaś umieszcza się nieco niżej. Takie zestawienie pozwala na rozdzielne użycie wędzideł przez jeźdźca. Aby je ułatwić, wodze munsztuka są zazwyczaj cieńsze od wędzidłowych. Rezultatem użycia kiełzna munsztukowego jest wygięcie części ciemieniowej szyi przez konia; wędzidło zwykłe skłania go natomiast do opuszczenia głowy[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 zob. Tim Hawcroft: Koń. Rasy, Pielęgnacja, Wychowanie, Tresura.. Warszawa: Wyd. Ania, 1983. ISBN 83-902474-2-9.
  2. 2,0 2,1 zob. Jarosław Suchorski: Jeździectwo. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1979. ISBN 83-09-00177-0.
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło munsztuk w Wikisłowniku