Nadi (joga)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nadi (dosł. kanał, naczynie, żyła, arteria, także nerw[1]) – składnik ciała pranicznego w hinduizmie, subtelny przewód w pranaśarira, którym przepływa jedna z pran (energii życiowych) człowieka. Jego rolę można porównać do tętnicy transportującej krew w ciele fizycznym (sthulaśarira). Proces oczyszczania kanalików nadi nosi nazwę nadiśodhana[2].

Liczba kanałów[edytuj | edytuj kod]

Różne źródła nie zawsze są zgodne, co do ilości przewodów prany u człowieka:

Trzy główne kanały nadi, biegnące wzdłuż kręgosłupa[edytuj | edytuj kod]

( Jan van Rijckenborgh interpretuje występowanie charakterystyki kanału pingala w treści Dziejów Apostolskich pod symbolicznym imieniem Ananiasz[3] ).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sto jeden kanałów siły życiowej w wedancie. W: Georg Feuerstein: Na początku była liczba. Maja Hądzlik-Margańska (tłumaczenie). Wyd. 1. Bydgoszcz: Dom Wydawniczy LIMBUS, 1995, s. 279-281, seria: Inny świat. ISBN 83-85475-62-1.

Przypisy

  1. Mircea Eliade "Joga. Nieśmiertelność i wolność"
  2. Joga postklasyczna , Pranajama - techniki oddechowe. W: Agata Świerzowska: Joga. Droga do transcendencji. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2009, s. 207, seria: Mała Biblioteka Religii. ISBN 978-83-7505-192-6. (pol.)
  3. Jan van Rijckenborgh, Nadchodzący nowy człowiek, s. 175, rozdz. V.Pobożność (I), Wrocław 2001, Wydanie 2, ISBN 90-6732-173-7