Nadi (joga)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nadi (dosł. kanał, naczynie, żyła, arteria, także nerw[1]) – składnik ciała pranicznego w hinduizmie, subtelny przewód w pranaśarira, którym przepływa jedna z pran (energii życiowych) człowieka. Jego rolę można porównać do tętnicy transportującej krew w ciele fizycznym (sthulaśarira). Proces oczyszczania kanalików nadi nosi nazwę nadiśodhana[2].
Spis treści |
Liczba kanałów[edytuj]
Różne źródła nie zawsze są zgodne, co do ilości przewodów prany u człowieka:
- 101 - Bryhadaranjakopaniszad, Kathopaniszad
- 72 000 – Hathajogapradipika
- 350 000 – Śiwasanhita
Trzy główne kanały nadi, biegnące wzdłuż kręgosłupa[edytuj]
- suszumna nadi - centralny nadi
- ida nadi (ćandra nadi) - nadi energii lunarnej
- pingala nadi (surya nadi) - nadi energii solarnej
( Jan van Rijckenborgh interpretuje występowanie charakterystyki kanału pingala w treści Dziejów Apostolskich pod symbolicznym imieniem Ananiasz[3] ).
Zobacz też[edytuj]
Bibliografia[edytuj]
- Sto jeden kanałów siły życiowej w wedancie. W: Georg Feuerstein: Na początku była liczba. Maja Hądzlik-Margańska (tłumaczenie). Wyd. 1. Bydgoszcz: Dom Wydawniczy LIMBUS, 1995, s. 279-281, seria: Inny świat. ISBN 83-85475-62-1.
Przypisy
- ↑ Mircea Eliade "Joga. Nieśmiertelność i wolność"
- ↑ Joga postklasyczna , Pranajama - techniki oddechowe. W: Agata Świerzowska: Joga. Droga do transcendencji. Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2009, s. 207, seria: Mała Biblioteka Religii. ISBN 978-83-7505-192-6. (pol.)
- ↑ Jan van Rijckenborgh, Nadchodzący nowy człowiek, s. 175, rozdz. V.Pobożność (I), Wrocław 2001, Wydanie 2, ISBN 90-6732-173-7
