Pierwszy gabinet Stanleya Bruce'a

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gabinet na posiedzeniu w dniu 30 stycznia 1924
Premier Stanley Bruce
Faktyczny wicepremier Earle Page

Pierwszy gabinet Stanleya Bruce'a (ang. First Bruce Ministry) - siedemnasty gabinet federalny Australii urzędujący od 9 lutego 1923 do 14 listopada 1925. Był pierwszym w dziejach Australii gabinetem opartym na formalnej koalicji rządowej, zaś jego powstanie uważa się za początek istniejącej do dziś bliskiej współpracy partii prawicowych i agrarnych, określanych jako Koalicja (the Coalition - zapisywane jako nazwa własna).

Powstanie gabinetu było następstwem wyborów w 1922 roku, w których rządząca dotąd samodzielnie Nacjonalistyczna Partia Australii (NPA) zajęła drugie miejsce (wygrała Australijska Partia Pracy) i dla utrzymania władzy musiała zawiązać koalicję z trzecią siłą w parlamencie, Partią Wiejską (CP). Ta ostatnia zgodziła się wejść do rządu wyłącznie pod warunkiem odejścia ze stanowiska dotychczasowego premiera Billy'ego Hughesa. W efekcie szefem rządu został nie mający wielkiego doświadczenia politycznego Stanley Bruce, dotychczasowy minister skarbu. Choć w tym okresie w Australii nie istniał jeszcze formalny urząd wicepremiera, de facto rolę tę pełnił Earle Page jako lider mniejszej partii koalicyjnej.

Skład[edytuj | edytuj kod]

W chwili zaprzysiężenia[edytuj | edytuj kod]

Późniejsze zmiany[edytuj | edytuj kod]

  • 14 lutego 1923: Thomas Crawford (NPA) dołączył do gabinetu jako drugi minister bez teki (minister honorowy).
  • 26 maja 1924: Austin Chapman opuścił stanowiska ministra handlu i ceł oraz ministra zdrowia.
  • 29 maja 1924: Tymczasowo funkcje ministra handlu i ceł oraz ministra zdrowia objął Littleton Groom, pozostając jednocześnie prokuratorem generalnym.
  • 13 czerwca 1924: Herbert Pratten (NPA) dołączył do gabinetu jako minister handlu i ceł oraz minister zdrowia
  • 8 sierpnia 1924: Percy Stewart opuścił stanowisko ministra robót publicznych i kolei, zastąpił go William Hill (CP)
  • 16 stycznia 1925:
    • Eric Bowden opuścił stanowisko ministra obrony.
    • Neville Howse (NPA) objął stanowiska ministra obrony i jednocześnie ministra zdrowia. Dotychczasowy minister zdrowia Herbert Pratten pozostał na swoim drugim stanowisku, ministra handlu i ceł.
    • Victor Wilson objął nowe stanowisko ministra rynków i migracji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]