Połączenie owijane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
połączenie owijane – zbliżenie
fragment komputera PDP-8: sieć połączeń wykonanych techniką owijania
połączenia w centrali telefonicznej wykonane częściowo techniką owijania

Połączenie owijane (ang. wire wrap) – technika realizacji połączenia elektrycznego w urządzeniach elektronicznych, polegająca na nawinięciu kilku zwojów cienkiego drutu na posiadającej ostre krawędzie cienkiej końcówce montażowej (np. o przekroju kwadratowym lub prostokątnym) grubości ok. 1 milimetra.

Dobry kontakt elektryczny przewodu z końcówką montażową powstaje w wyniku wciśnięcia podczas procesu owijania drutu wokół niej jej ostrych krawędzi w strukturę powierzchni drutu. Ten rodzaj połączenia nie wymaga dodatkowego lutowania (aczkolwiek go nie wyklucza) i zapewnia wystarczającą trwałość zarówno mechaniczną, jak i elektryczną. Stosowany jest powszechnie w urządzeniach (szczególnie przemysłowych), w których występuje znaczna ilość połączeń, np. w centralach telefonicznych, ale także w komputerach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Technologia połączeń owijanych opracowana została przez The Bell Laboratory (Western Electric Company) w roku 1952. W Polsce zaczęto je stosować w komputerach od Odry 1204 z 1967 roku, a szerzej około połowy lat 70. XX wieku[1], w tym samym czasie, kiedy wprowadzone tu zostały pierwsze francuskie centrale telefoniczne systemu Pentaconta.

Cechy[edytuj | edytuj kod]

  • gazoszczelność
  • wykonanie w temperaturze otoczenia
  • naprawialność i łatwość modyfikacji
  • w stosunku do połączeń lutowanych większa niezawodność[2] oraz większa wytrzymałość mechaniczna połączeń modyfikowanych
  • możliwość łączenia przewodów drutowych o średnicy od 0.15 do 1 mm
  • praca w temperaturze do 70ºC.

Owijarki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. w obszernej pracy zbiorowej pod redakcją Włodzimierza Trusza pt. "Poradnik teleelektronika" wydanej w Warszawie przez Wydawnictwa Komunikacji i Łączności w roku 1974 o połączeniach owijanych nie wspomniano jeszcze wcale
  2. Podstawowe charakterystyki niezawodności [1]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]