Prawo Bastiana-Brunsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prawo Bastiana-Brunsa (ang. Bastian-Bruns law) – teoria neurologiczna, głosząca, że całkowite poprzeczne uszkodzenie rdzenia kręgowego powoduje całkowite zniesienie odruchów ścięgnistych i napięcia mięśniowego poniżej miejsca uszkodzenia. Opisane przez Henry'ego Charltona Bastiana[1] i Ludwiga Brunsa[2].

Przypisy

  1. Bastian HC. Über einen Fall totaler traumatischer Zerstörung des Rückenmarkes an der Grenze zwischen Hals- und Dorsalmark. Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten" 25, 759-830 (1893)
  2. Bastian-Bruns law or sign w bazie Who Named It (ang.)

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.