Predyktor Smitha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Predyktor Smitha - rodzaj regulatora predykcyjnego (wynaleziony przez Otto J. M. Smitha w 1957 roku. Stosowany często w układach regulacji z obiektem o znanym opóźnieniu.

Predyktor smitha.PNG

Układ regulacji z predyktorem Smitha[1] zawiera w sobie w istocie dwie pętle sprzężenia zwrotnego. Zewnętrzna pętla działa jak w typowym układzie regulacji ze sprzężeniem zwrotnym bez regulatora Smitha. Z uwagi na obecność opóźnienia nie zapewnia ona jednak zadowalającego sterowania (daje sprzężenie zwrotne nieaktualnych już informacji). Mówiąc poglądowo dla tych chwil gdy bieżące informacje nie są dostępne system sterowany jest przez pętlę wewnętrzną, która ujmuje w sobie predyktor (nieobserwowalnego) wyjścia sterowanego obiektu.

Przypisy

  1. Jerzy Brzózka: Regulatory i układy automatyki. Warszawa: Wydawnictwo Mikom, 2004, s. 98.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]