Przeszczep włosów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Przeszczep włosów jest zabiegiem z zakresu chirurgii plastycznej polegającym na przeniesieniu mieszków włosowych z okolic ciała nie podlegających łysieniu (okolica dawcza) na okolice pozbawione owłosienia (okolica biorcza). Zabieg ten jest najczęściej stosowany w leczeniu łysienia androgenowego u mężczyzn i u kobiet. W tych przypadkach przeszczepiane mieszki włosowe pochodzą z okolic z nie podlegających łysieniu (tylne i boczne okolice głowy) i są umieszczane w miejscach objętych procesem łysienia (okolica czołowa i centralna głowy). W wybranych przypadkach okolicą dawczą bywa skóra owłosiona twarzy, klatki piersiowej i pleców. Przeszczep włosów stosowany jest także w celu odtwarzania owłosienia w obrębie brwi, rzęs, wąsów, brody, klatki piersiowej, okolicy łonowej, blizn pourazowych, pooparzeniowych, pooperacyjnych i po naświetlaniach promieniami Roentgena (7) Dokładna obserwacja owłosienia na głowie wykazuje, że włosy rosną w zespołach składających się z jednego do czterech włosów. Stąd współcześnie wykonywany zabieg przeszczepu włosów polega na przenoszeniu tych zespołów, co daje naturalny efekt kosmetyczny (5). Przeszczepy uzyskuje się w dwojaki sposób:

1. Metoda strip – polega na pobraniu paska skóry owłosionej z okolicy tylnej i bocznej głowy i zszyciu brzegów rany szwem kosmetycznym. Uzyskany fragment skóry jest dzielony na mikroskopijnej wielkości przeszczepy zawierające pojedyncze zespoły mieszkowe. Zaletą metody jest znacznie krótszy czas trwania operacji i możliwość uzyskania dużej liczby przeszczepów podczas jednego zabiegu – od 2000 do 4000. Wadą jest pozostawienie w okolicy dawczej linijnej blizny o szerokości 1 mm. U osób z cienką i elastyczną skórą głowy blizny mogą ulec poszerzeniu.

2. Metoda FUE (Follicular Unit Extraction) – Poszczególne zespoły mieszkowe są pobieranie oddzielnie przy pomocy specjalnego instrumentu o średnicy od 0,8mm do 1,0mm. Następnie przeszczepy są umieszczane w okolicy biorczej. Zaletą metody jest pozostawienie mikroskopijnych, rozproszonych blizenek w okolicy dawczej. Wadą jest znacznie dłuższy czas trwania procedury i możliwość wykonania do 2000 przeszczepów podczas jednego zabiegu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stosowanie płatów skóry owłosionej głowy w rekonstrukcji owłosienia na głowie zapoczątkowano w XIX wieku. Jako pierwszy ideę wolnych przeszczepów włosów zaproponował w 1822 roku niemiecki chirurg Johann Friedrich Dieffenbach. W praktyce jako pierwszy zastosował przeszczep włosów japoński lekarz Okuda, który w 1939 roku opisał użycie wolnych fragmentów skóry owłosionej w rekonstrukcji brwi i okolic oparzonych twarzy i głowy (1). Jako pierwszy w świecie zastosował i opisał w 1959 roku przeszczep włosów w korekcji łysienia androgenowego u mężczyzn amerykański dermatolog Norman Orentreich (2) Jest on także twórcą teorii „donor dominant”, według której przeszczepione włosy umieszczone w okolicy biorczej zachowują swoje cechy okolicy dawczej. Dopiero na początku XXI wieku podważył ją koreański lekarz Sungjoo T. Hwang, który wykazał, że okolica biorcza wpływa w pewnym stopniu na wzrost przeszczepionych włosów i zmienia ich cechy.

Jako pierwszy w Polsce w 1984 roku wykonał zabieg przeszczepu włosów chirurg Jerzy Kolasiński. Jest on autorem ponad stu prac poświęconych chirurgii odtwórczej włosów publikowanych i prezentowanych w Polsce i za granicą. Jako pierwszy w świecie opublikował algorytm rekonstrukcyjnego leczenia ubytków owłosienia na głowie u dzieci (6).

Początkowo przeszczepy włosów miały średnicę 4-5mm, co powodowało nienaturalny efekt wzrostu włosów. W 1981 roku fiński chirurg Rolf Nordstrom jako pierwszy zastosował mikro przeszczepy, które znacznie poprawiły efekt estetyczny zabiegu (3). W tym czasie także brazylijski chirurg Carlos O.Uebel jako pierwszy zaczął wykonywać rozległe operacje przekraczające 1000 przeszczepów podczas jednej sesji (4). Pod koniec lat 80-tych amerykański lekarz Bobby L.Limmer zastosował mikroskop do uzyskiwania pojedynczych zespołów mieszkowych. Dziś standardem jest stosowanie tego rozmiaru przeszczepów i umieszczanie ich w mikroskopijnych nacięciach w skórze okolicy biorczej. Na porządku dziennym jest wykonywanie 2000-4000 przeszczepów podczas jednego zabiegu


Powody dla których wykonuje się ten zabieg[edytuj | edytuj kod]

Zabieg przeszczepu włosów wykonywany jest z następujących powodów:

  • Łysienie androgenowe u mężczyzn
  • Łysienie androgenowe u kobiet
  • Łysienie pourazowe
  • Łysienie po oparzeniach
  • Łysienie po napromieniowaniu
  • Łysienie spowodowane stanami zapalnymi skóry głowy – po ich wyleczeniu
  • Blizny pooperacyjne
  • Uzupełnienie zabiegów rekonstrukcyjnych skóry owłosionej głowy
  • Ubytki owłosienie w okolicy brwi, rzęs, wąsów i brody
  • Ubytki owłosienia okolicy łonowej
  • Rekonstrukcja owłosienia klatki piersiowej u transseksualistów typu k/m


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Okuda S. The study of clinical experiments of hair transplantation. Jpn J Dermatolurol. 1939;46:135
  2. Orentreich, N. Autografts in alopecia and other selected dermatological conditions. Ann.N.Y.Acad.Sci. 83: 463, 1959
  3. Nordstrom, R.E.A. Micrografts for improvement of the frontal hairline after hair transplant. Aesthetic Plast.Surg. 5: 97, 1981
  4. Uebel, C.O. Micro and minigrafts: A new approach to baldness surgery. Ann.Plast.Surg. 27: 476, 1991
  5. Bernstein, R.M., and Rassman, W.R. The logic of follicular unit transplantation. Dermatol.Clin. 17: 277, 1999
  6. Kolasiński J. and Kolenda M. Algorithm of Hair Restoration Surgery in Children. Plast.Reconstr.Surg. 112: 412, 2003
  7. Kolasinski J., Kolenda M., Skowronek J. Hair transplantation for the treatment of post-irradiation alopecia. Nowotwory J.of Oncol. 6: 502, 2002