Raport RST

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Raport RST – w krótkofalarstwie oznaczenie określające jakość (czytelność), siłę i ton lub modulację sygnału odbieranej stacji. Nazwa pochodzi od akronimu słów z języka angielskiego: Readability, Strength, Tone.

Raporty wymienia się w trakcie prowadzonej łączności radiowej. Są one również umieszczane na kartach QSL.

Raport składa się z dwóch lub trzech cyfr (RS lub RST lub RSM). Przy emisji fonicznej jest to zwykle raport RS lub RSM.

R S T M
nazwa
polska
czytelność odbioru siła sygnału ton jakość modulacji
1 nieczytelny ledwo słyszalny sygnał chrapliwy ton prądu zmiennego poniżej 50 Hz modulacja zupełnie nie zrozumiała
2 okresowo czytelny bardzo słaby sygnał ton prądu zmiennego do 150 Hz zła modulacja
3 czytelny z trudem słaby sygnał mało dźwięczny ton prądu zmiennego niewielka jakość modulacji
4 czytelny bez trudności dostateczny sygnał dźwięczny ton prądu zmiennego modulacja miernej jakości
5 dobrze czytelny dość dobry sygnał ton prądu stałego mocno modulowany napięciem zmiennym dobra modulacja
6 dobry sygnał ton prądu stałego mało modulowany napięciem zmiennym
7 średnio silny sygnał ton prądu stałego z lekkim przydźwiękiem prądu zmiennego
8 bardzo silny sygnał dobry ton prądu stałego
9 nadzwyczaj silny sygnał bardzo czysty ton prądu stałego

W przeszłości do raportu opcjonalnie były dodawane sufiksy literowe oznaczające inne cechy sygnału:

X – znaki o tonie stabilnym, podobnym do tonu układów stabilizowanych kwarcem
K – kliksy (trzaski) przy kluczowaniu
C – chirp (piukanie) przy kluczowaniu

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]