Roztwór hipotoniczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zachowanie komórki zwierzęcej (erytrocytu) znajdującej się w roztworze hiper-, izo- i hipotonicznym

Roztwór hipotonicznyroztwór o niższym ciśnieniu osmotycznym niż oddzielony od niego błoną półprzepuszczalną roztwór odniesienia[1] (roztwór hipertoniczny).

W biologii i medycynie oznacza roztwór o niższym stężeniu związków osmotycznie czynnych niż roztwór wewnątrz komórki[1]. Komórki tkanki żywej umieszczone w wodnym roztworze hipotonicznym, na drodze osmozy wchłaniają wodę i nabierają objętości. Jest to tzw. deplazmoliza. W medycynie podawanie kroplówki z płynu hipotonicznego jest stosowane w szybkim zapobieganiu i leczeniu odwodnienia organizmu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Encyklopedia techniki CHEMIA. Warszawa: WNT, 1965, s. 622.