S.T. Gordon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg S.T. Gordon
Data i miejsce urodzenia 18 kwietnia 1959
Stany Zjednoczone Pasco
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 183 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 31
Zwycięstwa 24
Przez nokauty 21
Porażki 7

S.T. Gordon (ur. 18 kwietnia 1959 roku w Pasco) amerykański bokser zawodowy, były mistrz świata WBC w wadze junior ciężkiej.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Gordon zadebiutował 22 lutego 1977 roku przegrywając na punkty pojedynek z Alvaro Lopezem. 6 czerwca 1979 znokautował Earla Trippa zdobywając tytuł mistrza stanu Nevada w wadze junior ciężkiej. 27 czerwca 1982 zdobył mistrzostwo świata WBC w wadze junior ciężkiej pokonując przez techniczny nokaut w drugiej rundzie Carlosa De Leona . 16 lutego 1983 obronił pas w walce przeciw Jesse Burnettowi którego pokonał przez TKO w ósmej rundzie. Swój tytuł stracił w kolejnej obronie a równocześnie walce rewanżowej z Carlosem De Leon z którym przegrał wysoko na punkty. Po tej porażce zakończył karierę. 15 października 1987 powrócił na ring jednakże został znokautowany już w pierwszej rundzie przez Dwaina Bondsa.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Carlos De León
Mistrz świata wagi junior ciężkiej WBC
27 czerwca 1982 - 17 lipca 1983
Następca
Carlos De León