Singulare tantum
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Singulare tantum (l.mn. singularia tantum) – rzeczownik występujący jedynie w liczbie pojedynczej, np.: odzież, miłość, szlachta.
Do tej grupy można zaliczyć:
- nazwy przedmiotów niepoliczalnych: mosiądz, ryż, powietrze;
- określenia pojęć abstrakcyjnych: zawiść, duma, uznanie;
- nazwy geograficzne: Monako, Kilimandżaro;
- nazwy zbiorowe: młodzież, bohema, igliwie, duchowieństwo.
Niektóre rzeczowniki tego typu mogą przybierać także gramatyczną formę liczby mnogiej, lecz przekształcenie to nie spełnia wymogów odmiany, gdyż zmianom morfologicznym towarzyszą zmiany semantyczne, np:
szkło - rodzaj materiału, szkła - okulary;
miłość - uczucie, miłości - romanse lub ukochane osoby.
Rzeczowniki, które posiadają wyłącznie liczbę mnogą to pluralia tantum.
Bibliografia
- Rzeczownik, w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN. Warszawa 2010, s. 1663-1664.