Skala Brazeltona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Skala Brazeltona, inaczej Skala Oceny Zachowania Noworodków (ang. Neonatal Behavioral Assessment Scale, NBAS), potocznie zwana "Brazelton". Po raz pierwszy opublikowana w 1973 roku[1], choć pomysł na taką skalę sięga 1955 roku i była ona pierwotnie pomyślana jako narzędzie dokumentowania wkładu dziecka w relację rodzic -dziecko[2]. Test mierzący reakcje noworodka na różne bodźce (np. światło, grzechotka, poruszająca się kulka). Jest to wyznacznikiem rozwoju ruchowego dziecka. Charakteryzuje się prostotą wykonania i wysoką skutecznością w zakresie wstępnej oceny dziecka[3].

Skala liczy 28 pozycji ocenianych na 9 -stopniowej skali do oceny zachowania niemowlęcia oraz 18 pozycji z 4 -stopniową skalą do oceny jest stanu neurologicznego. W 1984 roku dodano do skali 7 pozycji dodatkowych oceniających jakość zachowania dziecka i mające służyć wykryciu dzieci wysokiego ryzyka[4].

U podstaw stworzenia skali leży założenie, że noworodki komunikują się przez swoje zachowanie oraz szacunek dla indywidualności poszczególnych dzieci. Ewentualne odchylenia od normy w wynikach skali mają wyznaczać kierunek pracy z dzieckiem i jego rodzicami[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. http://www.brazelton-institute.com/intro.html dostęp 04.05.2010
  2. T. Berry Brazelton, Martin Bax, Mac Keith Press: Neonatal behavioral assessment scale. London: Mac Keith Press, 1995, s. 1. ISBN 1-898683-05-0.
  3. Arthur S. Reber: Słownik psychologii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe "Scholar", 2008, s. 705 -706. ISBN 978-83-7383-119-3.
  4. 4,0 4,1 http://www.nbas.edu.pl/?go=1 dostęp: 04.05.2010