Socjoterapia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Socjoterapia lub terapia społeczna - metoda leczenia zaburzeń psychicznych polegająca na wykorzystywaniu oddziaływań natury społecznej.

Celem socjoterapii może być sam chory (np. jego nieumiejętność współdziałania z otoczeniem) lub układy społeczne, które go otaczają (np. rodzina, społeczność lokalna), jeżeli przez swą dysfunkcjonalność wyzwalają, potęgują lub utrwalają objawy choroby.

Udział terapii społecznej w planie leczenia może być różny:

  • czasem stara się ona poszerzyć dostępny choremu zakres umiejętności społecznych (trening umiejętności społecznych, terapia zajęciowa, świetlice socjoterapeutyczne, terapia pracą);
  • czasem modyfikować otaczające chorego układy (praca z rodziną);
  • albo też czasowo lub trwale zastępować utrwalone nieprawidłowe układy (stowarzyszenia i kluby pacjentów, opieka rodzinna);


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norbert Sillamy, Słownik psychologii, Katowice 1995, s. 271.
  • Wielka Encyklopedia PWN, t. 25, Warszawa 2004, s. 319.