Społeczne uczenie się

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Społeczne uczenie sięproces uczenia się rozpatrywany w perspektywie szerszej niż tylko jednostkowa.

Według Marka S. Reeda jest to koncepcja uczenia się w skali społecznej, czyli szerszej niż jednostkowa lub grupowa, połączonego z interakcjami społecznymi jego uczestników. Ma to miejsce, gdy spełnione jest kryterium zaistnienia w jego wyniku zmian w zdolności pojmowania u jego uczestników, a zmiany te dotyczą również szerzej grup lub społeczności oraz towarzyszą im społeczne procesy i oddziaływania pomiędzy uczestnikami (aktorami) sieci społecznościowych. W konsekwencji może to, ale nie musi, prowadzić do zmiany postaw i zachowań.

Natomiast wcześniej Stanisław Konopacki, za Karlem Deutschem, opisał społeczne uczenie się jako kluczową kategorię komunikacji społecznej związanej z powstaniem państwa narodowego. Takie uczenie się doprowadziło do rozwinięcia się społeczeństw i wspólnot jednostek, które nabyły umiejętności rozumienia się i komunikowania się między sobą na poziomie wyższym niż to by wynikało ze zwykłej wymiany usług i towarów. Według badań danego przedmiotu na proces społecznego uczenia się wpływ mają uwarunkowania polityczne, gospodarcze oraz społeczne, a także geograficzne. Można tu wymienić np. oddziaływanie przekazywania przesyłek pocztowych, prowadzenia rozmów telefonicznych, wykorzystywania innych form komunikowania się ludzi.

Współcześnie termin „społeczne uczenia się” jest łączony z pojęciem nauczania zdalnego (e-learning).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]