Spock's Beard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spock's Beard
Spocksbeard2007.jpg
Spock's Beard, 2007
Rok założenia 1992
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Gatunek rock progresywny[1], hard rock[1], art rock[1], rock neoprogresywny[1]
Wytwórnia płytowa Mascot, Avalon/Marquee Inc.
Powiązania Big Big Train, Aeon Zen
Obecni członkowie
Alan Morse
Dave Meros
Ryo Okumoto
Jimmy Keegan
Ted Leonard
Byli członkowie
Nick D'Virgilio
Neal Morse
Strona internetowa

Spock's Beard – amerykański zespół tworzący rock progresywny.

Przez pierwsze lata kariery liderem zespołu był charyzmatyczny wokalista i multiinstrumentalista, autorów niemal całości muzyki i tekstów Neal Morse, który odszedł od zespołu w roku 2002. Początki zespołu sięgają 1992 roku, choć profesjonalna kariera rozpoczęła się dwa lata później. Spock's Beard został założony przez doświadczonych muzyków, od lat znanych w branży muzycznej ze współpracy ze znanymi twórcami, a więc w składzie: Neal Morse - wokal, instrumenty klawiszowe, gitara, jego brat, doświadczony muzyk studyjny Alan Morse – gitara, Nick D'Virgilio (współpracujący z Genesis i Tears for Fears) – perkusja, Dave Meros (wcześniej w zespołach Erica Burdona) – bas. Wkrótce do zespołu dołączył doświadczony japoński klawiszowiec Ryo Okumoto, mający w dorobku kilka płyt zarówno solowych i dwa razy więcej jako producent lub wykonawca.

Charakterystyczne i podkreślane przez krytyków cechy twórczości Spock's Beard to[potrzebne źródło]:

  • Tendencja do tworzenia długich, skomplikowanych formalnie, wieloczęściowych form muzycznych - na każdej studyjnej płycie jest co najmniej jeden taki kilkunastominutowy utwór (np. "The Light", "Healing Colors of Sound", "The Flow")
  • Różnorodność stylistyczna - wykonawcy sprawnie poruszają się w obrębie wielu stylów muzycznych, przekraczając bariery rocka i penetrując muzykę poważną, fusion, jazz, popową balladę i muzykę latynoską, często łącząc je ze sobą w obrębie jednego utworu.
  • Biegłość warsztatowa - typowe dla twórczości zespołu są instrumentalne pasaże o polifonicznej strukturze, wielogłosowe harmonie wokalne a capella i znaczna, nawet jak na rock progresywny sprawność instrumentalna.

Poszczególni członkowie zespołu sprawnie obsługują po kilka instrumentów muzycznych:

  • Neal Morse to wirtuoz zarówno akustycznej jak i elektronicznej klawiatury i bardzo sprawny gitarzysta elektryczny i akustyczny, także perkusista
  • Alan Morse gra na wiolonczeli, tereminie i mandolinie
  • Dave Meros oprócz basu sprawnie gra także na waltorni
  • Nick D'Virgilio poza byciem perkusistą jest także wiodącym wokalistą w nowym wcieleniu zespołu a także sprawnym gitarzystą, basistą i klawiszowcem.

W trakcie koncertów muzycy zamieniają się instrumentami, a koncerty zwykli kończyć z wokalistą grającym na perkusji a perkusistą jako prowadzącym wokalistą, grającym na gitarze.

Przełomem w karierze zespołu było odejście lidera po opublikowaniu podwójnego albumu "Snow". Ten typowy album koncepcyjny, nieprzypadkowo jest często porównywany ze słynnym "The Lamb Lies Down on Broadway" grupy Genesis i jest świadomym nawiązaniem do zawartej tam problematyki. Odejście ze Spock's Beard Neal Morse tłumaczył duchową przemianą, którą opisać można jako gwałtowne i całościowe nawrócenie się na chrześcijaństwo. Zapoczątkowała ona nowy, religijny etap w twórczości tego artysty owocujący kilkoma, cenionymi przez krytyków albumami. Od tego czasu, na kolejnych płytach zespół prezentuje się w czteroosobowym składzie a obowiązki głównego wokalisty przejął Nick D'Virgilio. Na koncertach funkcje perkusisty przejął częściowo nowy członek zespołu Jimmy Keegan. Muzycy obecnego składu Spock's Beard chętnie udzielają się jako instrumentaliści w nagraniach innych zespołów m.in. zespołu Neal Morse Band; Nick D'Virgilio kontynuuje także solową karierę wokalną i instrumentalną jako NDV.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście
GER
[2]
NLD
[3]
BEL
[4]
FRA
[5]
1995 The Light
  • Data: 1995
  • Wydawca: Metal Blade Records
1996 Beware of Darkness
  • Data: 1996
  • Wydawca: Metal Blade Records
1998 The Kindness Of Strangers
  • Data: 1998
  • Wydawca: Giant Electric Pea
1999 Day For Night
  • Data: 23 marca 1999
  • Wydawca: Metal Blade Records
2000 V
  • Data: 22 sierpnia 2000
  • Wydawca: InsideOut Music
37
2002 Snow
  • Data: 2002
  • Wydawca: InsideOut Music
80 100
2003 Feel Euphoria
  • Data: 8 lipca 2003
  • Wydawca: InsideOut Music
58
2005 Octane
  • Data: 1 lutego 2005
  • Wydawca: InsideOut Music
81 87
2006 Spock's Beard
  • Data: 21 listopada 2006
  • Wydawca: InsideOut Music
2010 X
  • Data: 2010
  • Wydawca: Mascot Records
85
2013 Brief Nocturnes and Dreamless Sleep
  • Data: 2 kwietnia 2013
  • Wydawca: InsideOut Music
89 171 164
"—" pozycja nie była notowana.

Oficjalne albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

  • (1996) The Official Live Bootleg
  • (1998) The Beard Is Out There
  • (1999) Live at The Whisky and Nearfest
  • (2000) Don't Try This At Home
  • (2000) Don't Try This @ Home Either!
  • (2001) There And Here
  • (2005) Gluttons For Punishment - Live 05
  • (2008) Live

Oficjalne wydawnictwa na DVD i video[edytuj | edytuj kod]

  • (2000) Live At The Whiskey A Go-Go (Los Angeles 1999)
  • (2002) Don't Try This At Home-Live / The Making of V
  • (2008) Live

Oficjalne wydawnictwa singlowe, kompilacyjne, składankowe, dla fanów i promocyjne[edytuj | edytuj kod]

  • (1998) From the Vault
  • (1999) Skin
  • (2001) All On A Sunday
  • (2006) Don't Try This/Feel Euphoria

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 David White: Spock's Beard Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-04-06].
  2. Spock's Beard/Longplay-Chartverfolgung (niem.). musicline.de. [dostęp 2014-03-12].
  3. Spock's Beard Dutch Albums Chart (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2014-03-12].
  4. Spock's Beard Belgian Albums Chart (ang.). www.ultratop.be. [dostęp 2014-03-12].
  5. Spock's Beard French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2014-03-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]