Synchronizacja nieblokująca
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Synchronizacja nieblokująca - jedna z metod synchronizacji procesów wielowątkowych, która zapewnia, że w każdej chwili czasu co najmniej jeden z działających wątków postępuje z pracą[1].
Cechy synchronizacji nieblokującej [edytuj]
Cechami synchronizacji nieblokującej są[1]:
- odporność na zakleszczenie
- odporność na inwersje priorytetów
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Maged M. Michael: Scalable Lock-Free Dynamic Memory Allocation (ang.).
