Teoria relewancji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Teoria relewancji – teoria stworzona przez Dana Sperbera i Deirdre Wilson w 1986 roku. Doszli oni do wniosku, że wszystkie maksymy Grice'a można sprowadzić do jednej: mów do rzeczy, czyli tyle, ile trzeba, na temat, mów prawdę itd.

Zadali sobie dwa pytania:

  1. Co się komunikuje? (znaczenia, informacje, sądy, myśli, idee, przekonania, postawy, emocje)
  2. Co zatem jest przedmiotem komunikacji?
    • myśli – czyli pojęciowe reprezentacje (w przeciwieństwie do reprezentacji umysłowych lub stanów emocji), mają one charakter językowy;
    • asumpcje – czyli inaczej: przeświadczenia, założenia, przesłanki
    • fakty – są związane z modalnością aletyczną;
    • informacje – są związane z modalnością epistemiczną.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dan Sperber, Deirdre Wilson: Relevance: Communication and cognition (2nd ed.) Oxford: Blackwell 1995
  • Sperber, Dan and Deirdre Wilson: "Relevance Theory" W: G. Ward and L. Horn (eds): Handbook of Pragmatics. Oxford: Blackwell 2004, s. 607-632. [1]
  • Stephen C. Levinson: A review of Relevance. W: Journal of Linguistics, 25, 1989