Umowa poufności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Umowa poufności (ang. non-disclosure agreement NDA lub confidential disclosure agreement CDA) – legalnie zawarta umowa pomiędzy co najmniej dwiema stronami, które zobowiązują się do wymiany poufnych materiałów lub wiedzy z zastrzeżeniem ich dalszego nierozpowszechniania. Umowa taka tworzy pomiędzy stronami poufną więź mającą na celu dalszą ochronę przedmiotu wymiany.

Zobowiązanie do zachowania poufności nie jest stosowane w przypadku gdy:

  • informację przekazywano (regularnie) do publicznego odbioru
  • otrzymane informacje były uprzednio znane wykonawcy informowanemu
  • informacje były publikowane bez naruszenia umowy konsorcjum
  • informacje opracowane zostały niezależnie przez pracowników wykonawcy informowanego, którzy nie mieli dostępu do informacji poufnych
  • informacje, które nie zostały uznane za poufne

Umowy takie są często zawierane pomiędzy przedsiębiorstwami lub osobami prywatnymi, które kooperując z sobą muszą zrozumieć wykorzystywane u siebie procesy i rozwiązania dla dalszego rozwoju relacji biznesowych. Mogą być one wzajemne (obie strony są zobowiązane) lub jednostronne (tylko jedna strona umowy jest zobowiązana do utrzymania tajemnicy).