Wznoszenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boeing 737 Enter Air podczas wznoszenia

Wznoszenie (lot wznoszący) – faza lotu statku powietrznego, charakteryzująca się zwiększaniem odległości pomiędzy statkiem powietrznym a ziemią w czasie.

Wznoszenie statek powietrzny osiąga się na różne sposoby. Może być ono spowodowane zmianą kąta natarcia skrzydeł, zwiększeniem mocy silników i prędkości. Najczęściej wynika ono z połączenia dwóch powyższych czynników. Wznoszenie zależy również zmniejszania się gęstości powietrza na wyższych wysokościach.

Wznoszenie jest również drugą fazą lotu po starcie samolotu. Może ono trwać od kilkunastu sekund do 30 lub więcej minut. W tym czasie samolot osiąga wysokość przelotową i na niej kontynuuje dalszy lot.

Podczas długich tras w celu zaoszczędzenia paliwa i silników a także osiągnięcia szybciej wysokości przelotowej, wznoszenie może odbywać się etapami lub być po prostu mniejsze niż podczas krótkich lotów nie wymagających oszczędzania paliwa.

Prędkość wznoszenia lub zniżania jest mierzona wariometrem w prostych konstrukcjach lub za pomocą centrali aerometrycznej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]