Čumil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Čumil
Ilustracja
Państwo  Słowacja
Miejscowość Bratysława
Miejsce Stare Miasto
Typ pomnika Rzeźba
Projektant Viktor Hulík
Data odsłonięcia 26 lipca 1997
Położenie na mapie Bratysławy
Mapa lokalizacyjna Bratysławy
Čumil
Čumil
Położenie na mapie kraju bratysławskiego
Mapa lokalizacyjna kraju bratysławskiego
Čumil
Čumil
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Čumil
Čumil
Ziemia48°08′34,34″N 17°06′31,60″E/48,142872 17,108778

Čumil (dosłownie Gap) – pomnik na Starym Mieście w Bratysławie.

Rzeźba przedstawia kanalarza wychylającego się z otwartego włazu kanalizacyjnego i obserwującego przechodniów z poziomu ulicy. Autorem brązowej figury jest Viktor Hulík, a Čumil powstał jako część projektu rewitalizacji centrum Bratysławy. Postać podglądacza zamontowano 26 lipca 1997 i od razu stała się jednym z najchętniej fotografowanych pomników stolicy Słowacji[1]. Jak twierdzi sam autor, Čumil niczego nie symbolizuje, nie jest to nikt kiedykolwiek żyjący, nie odnosi się do żadnych wydarzeń, a jedynie miał być sposobem na ożywienie starówki[2]. Niezależnie od wiedzy i woli autora pomnika, powstają liczne historie z nim związane – zarówno opisujące życiorys domniemanego pierwowzoru postaci, jak i obiecujące szczęście w zamian za pogłaskanie Čumila po głowie.

Rzeźba Čumila znajduje się u zbiegu ulic Laurinskiej, Panskiej i Bramy Rybackiej w strefie pieszej Starego Miasta. Od 1999 rzeźba wskazana jest specjalnie przygotowanym znakiem przypominającym drogowy. Znak zawiera wizerunek Čumila oraz napis „MAN AT WORK”. Przyczyną takiego wyszczególnienia były dwa wypadki komunikacyjne, w których rzeźba została uszkodzona. Znak ma zwrócić uwagę zarówno turystów, jak i kierowców pojazdów dopuszczonych do poruszania się po strefie pieszej[1].

W 2008 na Białorusi (w Bobrujsku i Homlu) powstały pomniki o bardzo zbliżonej formie do bratysławskiego Čumila, które ze względu na podobieństwo detali, można uznać za samowolne kopie słowackiego pomnika[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Nielen Čumil, ale aj značka terčom vandalov (słow.). Bratislavské noviny, 2011-02-17. [dostęp 2012-01-07].
  2. a b Bielorusko ukradlo sochu Čumila (słow.). SME, 2008-08-22. [dostęp 2012-01-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]