Subotica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Subotica
Szabadka

Суботица
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Serbia
Prowincja autonomiczna  Wojwodina
Okręg północnobacki
Gmina Subotica
Burmistrz Bogdan Laban
Powierzchnia 290 km²
Wysokość 109 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

141 554[1]
361 os./km²
Nr kierunkowy 24
Kod pocztowy 24000
Tablice rejestracyjne SU
Położenie na mapie Wojwodiny
Mapa lokalizacyjna Wojwodiny
Subotica Szabadka
Subotica
Szabadka
Położenie na mapie Serbii
Mapa lokalizacyjna Serbii
Subotica Szabadka
Subotica
Szabadka
Ziemia46°06′01″N 19°39′56″E/46,100278 19,665556
Strona internetowa

Subotica (cyr. Суботица, węg. Szabadka, hist. niem. 1740–1918 Maria-Theresiopel, hist. łac. Maria-Theresiopolis) – miasto w północnej Serbii, w Wojwodinie, stolica okręgu północnobackiego, siedziba miasta Subotica. Leży na Wielkiej Nizinie Węgierskiej, ok. 15 km od granicy z Węgrami (ale granicami administracyjnymi w północnej części styka się z Węgrami[2]). Jest drugim co do wielkości (po Nowym Sadzie) miastem Wojwodiny i piątym całej Serbii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o miejscowości została odnotowana w 1391 roku i wchodziła w tym czasie w skład Królestwa Węgierskiego. W XV wieku zbudowano w Suboticy zamek. W latach 1542–1686 znajdowało się w granicach Imperium Osmańskiego, a od 1686 roku Austrii, a od 1867 roku Austro-Węgier. Po 1918 r. cały region Wojwodiny, wraz z Suboticą, został przyłączony do Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców (od 1929 roku Jugosławii).

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Miasto stanowi mozaikę narodowościową. Według spisu powszechnego z 2011 roku na 141 554 mieszkańców[1]

Pod względem językowym dominującą grupą są użytkownicy diasystemu serbsko-chorwackiego, na drugim miejscu jest język węgierski. Język serbski jest najczęściej używanym językiem w życiu codziennym, ale węgierski jest także używany przez prawie jedną trzecią populacji w codziennych rozmowach. Oba języki są również powszechnie stosowane w komercyjnych i oficjalnych oznakowaniach[3]

Według tego samego spisu 63,02% ludności jest wyznania rzymskokatolickiego, 25,96% prawosławnego, a 1,88% protestanckiego: luterańskiego lub kalwińskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościoły:

  • Katedra św. Teresy z 1779 roku, w 1974 roku uzyskała honorowy tytuł Bazyliki mniejszej
  • Kościół Franciszkański – w 1736 roku zbudowany pod wezwaniem Michała Archanioła
  • Cerkiew Wniebowstąpienia Chrystusa – zbudowana w 1726 roku, w 1910 roku dobudowano nową dzwonnicę i ikonostas

Budynki w stylu secesyjnym:

  • Ratusz miejski – wybudowany w 1912 roku. Przed budynkiem ratusza znajdują się wybudowane z ceramicznych płytek Zsolnaya fontanny: Zielona Fontanna z 1985 roku i Niebieska Fontanna z 2001 roku.
  • Synagoga z 1902 roku projektu Marcella Komora i Dezső Jakaba
  • Pałac Rajhla z 1904 roku – znajduje się w nim Galeria Sztuki Współczesnej

Instytucje kulturalne:

  • Muzeum miejskie
  • Teatr narodowy – dawny budynek teatru (mający ponad 150 lat) został zburzony w 2007 roku, obecnie planowana jest jego częściowa rekonstrukcja
  • Biblioteka publiczna z 1890 roku

Place:

  • Plac Wolności – największy, centralny plac miejski. Znajduje się przy nim Ratusz i Biblioteka miejska.
  • Plac Poetów
  • Plac Ofiar Faszyzmu – znajduje się na nim pomnik ku czci ofiar faszyzmu, mający 8 metrów wysokości i 18 metrów szerokości.

Pomniki:

  • Pomnik Kanalarza – wzorowana rzeźba na znanym pomniku z Bratysławy.

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Miasta siostrzane:

Miasta partnerskie:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Comparative overview of the number of population in 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002 and 2011 (serb. • ang.). stat.gov.rs. [dostęp 26 sierpnia 2015].
  2. Google Maps, www.google.pl [dostęp 2017-11-26].
  3. The Use of Hungarian and Serbian in the City of Szabadka/Subotica: An Empirical Study [dostęp 2017-09-18] (ang.).