Łeba Stara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Łeba Stara – dawne miasto położone w obrębie współczesnego miasta Łeba, uzyskała lokację miejską w 1357 roku, zdegradowana w 1558 roku. Rozwój miasta utrudniały wędrujące wydmy, które po każdym sztormie zasypywały jego nowe części. Okres od XIV do XVI wieku to stała walka z piaskiem, rzeką i morzem. W latach 1550-1570 podjęto decyzję o przeniesieniu miasta 2 km na południowy wschód, na wschodni brzeg rzeki[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Piskorski "Pomorze Zachodnie, mały przewodnik" Wyd. Sport i Turystyka Warszawa 1980 s. 177 ​ISBN 83-217-2292-X

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 48-49.