Czesław Piskorski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomnik Czesława Piskorskiego w Lubinie koło Międzyzdrojów...
... i tablica na nim

Czesław Piskorski (ur. 27 lutego 1915 w Poznaniu, zm. 6 maja 1987 w Szczecinie) – doktor nauk, krajoznawca, piewca i popularyzator historii i turystyki Pomorza Zachodniego, a szczególnie Szczecina i Ziemi Szczecińskiej. Honorowy członek PTTK, nestor turystyki Pomorza Zachodniego. Ukończył geografię gospodarczą w Akademii Handlowej w Poznaniu. Studiował także prawo. W czasie studiów angażował się w licznych stowarzyszeniach, jak Liga Morska i Kolonialna. Był członkiem korporacji akademickiej Gedania Posnaniensis oraz Lechia. Po studiach podjął pracę jako dziennikarz w „Kurierze Poznańskim”. Był także redaktorem „Orląt”.

W czasie II wojny światowej był uczestnikiem polskich organizacji wyzwoleńczych. W strukturze wielkopolskiego ruchu związanego z delegaturą rządu londyńskiego był zaangażowany w działalność informacyjną. Redagował podziemne pismo „Polska”. Po aresztowaniu był więźniem poznańskiego Fortu VII, twierdzy Spielberg oraz obozów koncentracyjnych w Mauthausen i Gusen. Do Szczecina przyjechał w sierpniu 1945 r. Należał do założycieli szczecińskiej spółdzielni wydawniczej „Polskie Pismo i Książka”, oraz pierwszej gazety ukazującej się w Szczecinie „Pionier Szczeciński”. Czesław Piskorski był wyjątkowo aktywnym działaczem wielu organizacji turystycznych, w tym m.in. Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym oraz Głównym Komitecie Kultury Fizycznej i Turystyki. Przez wiele lat zajmował stanowisko członka Rady Naukowej Wolińskiego Parku Narodowego, był także wykładowcą akademickim. Z niespotykaną pasją odkrywał i opisywał walory turystyczne Szczecina i Zachodniego Pomorza. Był autorem wielu wybitnych publikacji, ukazało się ok. 50 broszur, przewodników, książek o tematyce krajoznawczej, opracowań, map turystycznych, a także prawie 1000 artykułów prasowych, scenariuszy, prelekcji radiowych i odczytów o tematyce regionalnej. Często angażował się w inicjatywy społeczne, z których ostatnią była kwestia zwrócenia Szczecinowi przez władze warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych pomnika kondotiera Bartolomeo Colleoniego. (kopia pomnika powróciła do Szczecina 15 po śmierci Czesława Piskorskiego). Zmarł w wieku 72 lat.Pochowany został na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kwatera 60a). Poświęcono mu także tablice pamiątkowe umieszczone m.in. na domu, w którym mieszkał ( ul. Mazurska 21 ) oraz obelisk w Lubinie k. Międzyzdrojów. Jest patronem ulicy na osiedlu Słonecznym w Szczecinie. Jest także patronem Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego Nr 2 w Szczecinie[1]. Od 2002 r. organizowany jest corocznie Rajd im. Czesława Piskorskiego[2]. Jego imię nosi także (czerwony) Szlak Nadmorski im. Czesława Piskorskiego (Europejski Szlak Dalekobieżny E-9)[3]

Do najbardziej znanych publikacji należą[edytuj]

  • Polskie wybrzeże Bałtyku;
  • Zachodnie wybrzeże polskiego Bałtyku;
  • Ze Szczecina przez Świnoujście do Międzyzdrojów;
  • Szczecin i okolice;
  • Jeden dzień w Szczecinie;

Przypisy

Bibliografia[edytuj]