Ślimak przydrożny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ślimak przydrożny
Xerolenta obvia
(Menke, 1828)
Ślimak przydrożny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ mięczaki
Gromada ślimaki
Podgromada płucodyszne
Rząd trzonkooczne
Rodzina Hygromiidae
Rodzaj Xerolenta
Gatunek ślimak przydrożny
Synonimy
  • Helix obvia Menke, 1828
  • Helix neglecta Hartmann, 1821
  • Helix candicans Pfeiffer, 1841
  • Helicella obvia (Menke, 1828)
  • Helicella (Xerothracia) pappi Schütt, 1962

Ślimak przydrożny (Xerolenta obvia) – pontokaspijski, ekspansywny gatunek ślimaka lądowego z rodziny Hygromiidae[1], wcześniej zaliczany do ślimakowatych[2].

Zasięg występowania[edytuj]

Od Turcji przez wschodni i środkowy Półwysep Bałkański do wybrzeży Morza Bałtyckiego. W Polsce jest gatunkiem obcym.

Opis[edytuj]

Ciepło- i sucholubny, o muszli białej lub pokrytej nieregularnie zanikającymi brązowymi lub czarnymi paskami. Muszla płaska, z zupełnie otwartym dołkiem osiowym. Końce otworu ostro zakończone, bez wargi. Wysokość 6–9 mm i szerokość 12–20 mm[2]. Jest podobny i łatwy do pomylenia ze ślimakiem wrzosowiskowym (Helicella itala), występującym w całej Europie Zachodniej, wliczając tu zachodnią część Polski. Żywi się roślinami. W czasie suszy zamyka się w muszli i zapada w stan anabiozy[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. III. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2008, s. 401. ISBN 978-83-88147-09-8.
  2. a b c Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1984, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0428-6.

Bibliografia[edytuj]

  • Urbański J. Krajowe ślimaki i małże, Warszawa 1957.