Średnie ciśnienie tętnicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Średnie ciśnienie tętnicze (ang. MAP – mean arterial pressure) – termin używany w medycynie do wyrażenia hipotetycznego, przeciętnego ciśnienia tętniczego u danego pacjenta. Jest definiowane jako średnie ciśnienie tętnicze w trakcie pojedynczego cyklu pracy serca.

Obliczenie[edytuj kod]

Średnie ciśnienie tętnicze oblicza się ze wzoru:

, gdzie[1]

jest zazwyczaj na tyle małe, że może być pominięte.

Średnie ciśnienie tętnicze można również wyliczyć z przybliżonych, prostszych wzorów[2][3]:

, gdzie

lub

lub

, gdzie

Przy szybkiej akcji serca wartość MAP jest zbliżona do średniej arytmetycznej ciśnienia skurczowego i rozkurczowego.

Norma[edytuj kod]

Norma średniego ciśnienia tętniczego wynosi od 75–100 mm Hg.

Znaczenie kliniczne[edytuj kod]

Wartość średniego ciśnienia tętniczego ma znaczenie w utrzymaniu odpowiedniej perfuzji narządowej, to jest zapewnienia prawidłowego przepływu krwi przez organy. Uważa się, że poniżej 60 mm Hg MAP ciśnienie perfuzji jest niedostateczne i dochodzi do niedotlenienia.

Przypisy

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.