Świstunka ałtajska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świstunka ałtajska
Abrornis humei[1]
(W. E. Brooks, 1878)
Świstunka ałtajska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina świstunki
Rodzaj Abrornis
Gatunek świstunka ałtajska
Synonimy
  • Reguloides humei W. E. Brooks, 1878[2]
  • Phylloscopus humei (W. E. Brooks, 1878)
Podgatunki
  • A. h. humei (W. E. Brooks, 1878)
  • A. h. mandellii (W. E. Brooks, 1879)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Świstunka ałtajska[4] (Abrornis humei) – gatunek ptaka z rodziny świstunek (Phylloscopidae), wcześniej zaliczany do pokrzewkowatych (Sylviidae). Świstunka ałtajska zalatuje do Polski wyjątkowo – odnotowano dotąd dwa październikowe stwierdzenia.

Systematyka[edytuj]

Wyróżniono dwa podgatunki P. humei[5][2][4]:

  • świstunka ałtajska (Abrornis humei humei) – południowo-środkowa Rosja i wschodni Kazachstan do północno-zachodnich Chin i środkowego Nepalu.
  • świstunka modrzewiowa (Abrornis humei mandellii) – środkowe Chiny.

Cechy gatunku[edytuj]

Ptak wielkością i wyglądem przypomina zniczka lub mysikrólika. Najważniejszym podobieństwem do innych świstunek jest rysunek na skrzydle: jasne paski na końcach dużych i średnich pokryw, ciemny czworokąt na nasadach lotek drugiego rzędu, kontrastowo jasne brzegi lotek oraz jasne elementy na lotkach trzeciego rzędu. Sylwetka ptaka drobna, kulkowata z krótkim ogonkiem i delikatnymi nogami. Dziób krótki, delikatny dobrze wyodrębniony, wierzch głowy brązowoszary bez zielonkawego odcienia niekiedy nawet czekoladowy nieco ciemniejszy niż grzbiet, który jest płowoszaroooliwkowy. Najjaśniejszą częścią tułowia jest zielonopłowy kuper jednak nie kontrastowy do grzbietu i pokryw nadogonowych.

Zachowanie[edytuj]

Ptaki tego gatunku są bardzo ruchliwe, żerują wewnątrz koron drzew i krzewów zganiając pokarm z liści i gałązek podlatują za owadami zawisając na chwile w locie przy liściach by prędko schwytać zdobycz.

Śpiew[edytuj]

Głosy tego ptaka są niższe od głosu świstunki żółtawej, zwykle to dwusylabowe ćwierknięcia „ci-lit", „psi-jup”, „tu-lti" (podobne do ćwierknięć wróbla, może też przypominać głos wójcika, ale jest od niego zdecydowanie wolniejszy) trwa około 0,2 sek. W tym samym czasie rozbrzmiewa jednosylabowe „ljit” kojarzące się z głosem rodzimego pierwiosnka.Wędrujące jesienią świstunki ałtajskie mogą się wcale nie odzywać, z tego powodu opisane dźwięki tych ptaków należą do rzadkości.

Ochrona[edytuj]

Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[6].

Przypisy

  1. Phylloscopus humei. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2016-03-14]
  2. a b Hume's Leaf-warbler (Phylloscopus humei) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-09-24].
  3. BirdLife International 2012. Phylloscopus humei. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-03-14]
  4. a b P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Phylloscopidae Jerdon, 1863 - świstunki - Old world leaf warblers (wersja: 2015-10-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-03-14].
  5. F. Gill, D. Donsker: Bulbuls (ang.). IOC World Bird List: Version 6.1. [dostęp 2016-03-14].
  6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237

Bibliografia[edytuj]

  • Tomasz Cofta, Rozpoznawanie świstunek – część druga, "Ptaki Polski Wiosna" 1/2008(9).

Zobacz też[edytuj]