100 Dywizja Piechoty Lekkiej (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
100 Dywizja Piechoty Lekkiej
100. leichten Infanterie-Division'
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 10 grudnia 1940 Wiedeń
Rozformowanie styczeń 1943
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

100 Dywizja Piechoty Lekkiej (niem. 100. leichten Infanterie-Division) – dywizja wchodząca w skład 6 Armii, walczyła podczas bitwy stalingradzkiej, gdzie została okrążona i rozbita. Jej dowódcą był generał porucznik Werner Sanne.

W kwietniu 1943 r. jednostkę odtworzono jako 100 Dywizję Strzelców.

Skład dywizji[edytuj | edytuj kod]

  • 54. pułk strzelców
  • 227. pułk strzelców
  • 83. pułk artylerii
  • 100. batalion zwiadowczy
  • 100. batalion niszczycieli czołgów
  • 100. batalion inżynierski
  • 100. batalion sygnalizacyjny
  • 100. batalion naprawy polowej
  • 100. dywizyjny oddział zaopatrzenia
  • 369 (Chorwacki) Pułk Piechoty (dołączony w październiku 1941 r.)
Dowódca
  • Generalleutnant Werner Sanne, od 10 kwietnia 1940 do stycznia 1943[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mitcham jr. 2010 ↓, s. 244-245.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Dywizje strzeleckie i lekkie. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11655-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]