33 Dywizja Grenadierów SS (1 francuska) Charlemagne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
33 Dywizja Grenadierów SS (1 francuska) Charlemagne
33. Waffen-Grenadier-Division der SS "Charlemagne" (französische Nr. 1)
Ilustracja
Emblemat dywizji ustanowiony przez jej weteranów w 1968 roku
Historia
Państwo

 III Rzesza

Sformowanie

1944

Rozformowanie

1945

Tradycje
Rodowód

Legion Ochotników Francuskich przeciw Bolszewizmowi

Dowódcy
Pierwszy

Edgar Puaud

Ostatni

Walter Zimmermann

Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Numer

33

Rodzaj sił zbrojnych

wojska lądowe

Formacja

Waffen-SS

Rodzaj wojsk

grenadierzy

33 Dywizja Grenadierów SS (1 francuska) „Charlemagne” („Karol Wielki”) – jednostka Waffen-SS złożona z ochotników francuskich.

Jej nazwa pochodziła od francuskiego imienia króla Francji Karola Wielkiego. Powstała późno, bo dopiero we wrześniu 1944 roku w Wildflecken, jednak Francuzi służyli w Waffen-SS już wcześniej. Około 300 ochotników walczyło w dywizjach SS („Totenkopf” i „Wiking”), a we wrześniu 1943 roku do Waffen-SS dołączono Legion Ochotników Francuskich przeciw Bolszewizmowi (LVF), który służył na froncie wschodnim od lipca 1941 roku. Latem 1944 sformowano z najlepszych francuskich ochotników Francuską Ochotniczą Brygadę Szturmową SS (niecałe 1 200 żołnierzy), którą wysłano na Ukrainę. Cofając się pod naporem Armii Czerwonej brygada walczyła w okolicach Sanoka[1], na linii Wisłoka i Pielnicy oraz Przemyśla i Rzeszowa. Jej resztki wycofano do Gdańska, gdzie w sierpniu rozbudowano ją do ponad 7 300 żołnierzy i przekształcono w Brygadę Grenadierów SS (1 francuską) „Charlemagne”, a w lutym 1945 w dywizję, która walczyła następnie pod Stargardem. W chaosie ostatnich tygodni III Rzeszy dywizja się rozproszyła. Około 800 francuskich esesmanów dostało się do Berlina, gdzie bronili m.in. Kancelarii Rzeszy.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ernst-Günther Krätschmer. Die Ritterkreuzträger der Waffen-SS. ISBN 3-920677-43-9. 1999. " Der 18. SS-Division "Horst Wessel" unterstellt, begradigten die Franzosen in erbitterten Kampfen von 10. bis 15. August einen russischen Einbruch westlich von Sanok". str. 922.; Jean Mabire. La Division Charlemagne. Sur le front de l'Est, 1944-1945. "L'Oberjunker Peyron est le premier officier tue au combat. La "poche" de Sanok est colmate deux ou trois jours plus tard. Le lendemain de l'eches de la contre-attaque allemande de Mortain, le 1er bataillon de la Sturmbrigade Frankreich monte en ligne dans le secteur de Sanok, en Galicie. Le baptême du feu provoque des pertes sévères. Si la 3ème compagnie de l'Obersturmführer Henri Fenet, engagee des la veille, parvient a se maintenir sur sa position, la 1er compagnie aves de Tissot voit presque tous ses cadres hors de combat, et la 2eme compagnie de Gaultier perd son chef, grievemantblasse Pourtant les volontaires francais s,enterrent ripos. 1998. ISBN 2-7339-0593-7. str.16