A9CAD

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
A9CAD
Autor A9Tech Inc.
Aktualna wersja stabilna 2.2.1
Język programowania C
Platforma sprzętowa x86
System operacyjny Windows
Licencja A9CAD – freeware
A9CAD Pro shareware
Strona internetowa

A9CAD – program typu CAD/2D, służący do tworzenia dokumentacji projektowej w formacie *.dwg, m.in. do projektowania budynków.

Program dostępny jest w dwóch wersjach darmowej oraz w wersji płatnej PRO. Status wykorzystania licencyjnego wersji darmowej jest niejasny.

Program posiada klasyczny interfejs w postaci menu, pasków, wiersza poleceń oraz okna właściwości.

Wyposażony jest w dwa moduły do rysowania i podglądu z możliwością edycji projektów. Natywnym formatem plików programu są pliki DWG i DXF w wersji 2000/2001. W programie wbudowana jest konsola do wprowadzania wartości i parametrów. Można tworzyć i edytować: warstwy, bloki itp. Pozwala na proste modyfikacje projektów wykonanych w komercyjnym programie AutoCAD. Twórcą oprogramowania jest firma A9Tech[1][2][3].

Obsługiwane systemy[edytuj | edytuj kod]

A9CAD jest certyfikowany do pracy w rodzinie systemów operacyjnych Microsoft Windows. Wersja 2.2.1 obsługuje systemy operacyjne Windows 98, Windows Me, Windows 2000 i Windows XP. Chociaż system operacyjny Linux nie jest oficjalnie obsługiwany, program można pomyślnie uruchomić dzięki Wine[4][5][6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Is a9CAD Suitable for You?, A9Tech [dostęp 2020-04-28] (ang.).
  2. A9CAD – CAD CAM CAE OPROGRAMOWANIE, 3dcad.pl [dostęp 2020-04-28] (pol.).
  3. Should I remove A9CAD by A9Tech?, Should I Remove It? [dostęp 2020-04-28].
  4. A9CAD – программа для двухмерного черчения, glavconstructor.ru [dostęp 2020-04-28].
  5. Программа A9CAD, gk-drawing.ru [dostęp 2020-04-28].
  6. Осваиваем A9CAD, Форум о строительстве и загородной жизни – FORUMHOUSE [dostęp 2020-04-28] (ros.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • А.И. Азевич. Что нам стоит дом построить // информатикА: журнал. – М., 2013. – Февраль (№ 184). – С. 48–50. (ros.)