ATPL

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Airline Transport Pilot License (ATPL) (ang. Licencja pilota transportu liniowego) – najwyższa cywilna kategoria licencji pilota statku powietrznego. Osoby posiadające ATPL są uprawnione do prowadzenia statków powietrznych o masie całkowitej powyżej 5700 kg lub zabierających na pokład ponad 9 pasażerów.

Niższymi kategoriami licencji lotniczych są CPL i PPL.

W Stanach Zjednoczonych odpowiednikiem ATPL jest Airline Transport Pilot Certificate (ATP).

W Europie licencja ATPL wydawana jest z godnie z wymogami organizacji EASA.

Do uzyskania licencji ATPL wymagane jest zdanie powyżej 75% czternastu egzaminów:

  • Planowanie i monitorowanie lotu
  • Nawigacja ogólna
  • Radionawigacja
  • Meteorologia
  • Osiągi samolotu
  • Ogólna wiedza o samolocie
  • Instrumenty pokładowe
  • Człowiek-jego możliwości i ograniczenia
  • Masa i wyważenie
  • Prawo lotnicze
  • Komunikacja VFR
  • Komunikacja IFR
  • Procedury operacyjne
  • Zasady lotu

Wszystkie egzaminy przeprowadzane są w języku angielskim.

Chętny wszystkie egzaminy musi zaliczyć maksymalnie w sześciu sesjach przeprowadzanych przez Urząd Lotnictwa Cywilnego(lub jego odpowiednik) w przeciągu osiemnastu miesięcy. Do każdego z przedmiotów chętny może podejść tylko raz w danej sesji (jeśli zaliczy na mniej niż wymagane 75% może podejść jeszcze raz dopiero w następnej sesji)[1]

Typy licencji ATPL[edytuj]

  • ATPL(A) – licencja pilota samolotowego liniowego
  • ATPL(H) – licencja pilota śmigłowcowego liniowego

Przypisy

  1. The EASA ATPL - Speedbird103.com, „Speedbird103.com”, https://plus.google.com/+Speedbird103/ [dostęp 2016-01-15] (ang.).

Bibliografia[edytuj]

  • Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 2 września 2013 r. w sprawie licencjonowania personelu lotniczego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1077)