ATPL

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Airline Transport Pilot License (ATPL) (ang. Licencja pilota transportu liniowego) – najwyższa cywilna kategoria licencji pilota statku powietrznego. Osoby posiadające ATPL są uprawnione do prowadzenia statków powietrznych o masie całkowitej powyżej 5700 kg lub zabierających na pokład ponad 9 pasażerów.

Niższymi kategoriami licencji lotniczych są CPL i PPL.

W Stanach Zjednoczonych odpowiednikiem ATPL jest Airline Transport Pilot Certificate (ATP).

W Europie licencja ATPL wydawana jest z godnie z wymogami organizacji EASA.

Do uzyskania licencji ATPL wymagane jest zdanie powyżej 75% czternastu egzaminów:

-Planowanie i monitorowanie lotu
-Nawigacja ogólna
-Radionawigacja
-Meteorologia
-Osiągi samolotu
-Ogólna wiedza o samolocie
-Instrumenty pokładowe
-Człowiek-jego możliwości i ograniczenia
-Masa i wyważenie
-Prawo lotnicze
-Komunikacja VFR
-Komunikacja IFR
-Procedury operacyjne
-Zasady lotu

Wszystkie egzaminy przeprowadzane są w języku angielskim.

Chętny wszystkie egzaminy musi zaliczyć maksymalnie w sześciu sesjach przeprowadzanych przez Urząd Lotnictwa Cywilnego(lub jego odpowiednik) w przeciągu osiemnastu miesięcy. Do każdego z przedmiotów chętny może podejść tylko raz w danej sesji (jeśli zaliczy na mniej niż wymagane 75% może podejść jeszcze raz dopiero w następnej sesji)[1]

Typy licencji ATPL[edytuj | edytuj kod]

ATPL(A) - licencja pilota samolotowego liniowego

ATPL(H) - licencja pilota śmigłowcowego liniowego

Przypisy

  1. The EASA ATPL - Speedbird103.com, „Speedbird103.com”, https://plus.google.com/+Speedbird103/ [dostęp 2016-01-15] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 2 września 2013 r. w sprawie licencjonowania personelu lotniczego (Dz. U. z 2013 r. poz. 1077)