Aethopyga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aethopyga[1]
Cabanis, 1850[2]
Przedstawiciel rodzaju – kwiatownik żółtogardły (A. bella)
Przedstawiciel rodzaju – kwiatownik żółtogardły (A. bella)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina nektarniki
Rodzaj Aethopyga
Gatunki

zobacz opis w tekście

Aethopygarodzaj ptaka z rodziny nektarników (Nectariniidae).

Występowanie[edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[3].

Morfologia[edytuj kod]

Długość ciała 8,4-20 cm, masa ciała 3,1-9 g (samce są z reguły nieco cięższe od samic)[4].

Systematyka[edytuj kod]

Etymologia[edytuj kod]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem słów z języka greckiego: αιθος aithos – „ogień, palące ciepło” oraz πυγη pugē – „zad”[5].

Gatunek typowy[edytuj kod]

Certhia siparaja Raffles

Podział systematyczny[edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

Przypisy

  1. Aethopyga, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Cabanis: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1851, s. 103. (niem.)
  3. F. Gill, D. Donsker: Dippers, leafbirds, flowerpeckers & sunbirds (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-11-25].
  4. Cheke i Mann 2008 ↓, s. 305-314.
  5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2014. [dostęp 2015-11-25]. (ang.)
  6. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Nectariniidae Vigors, 1825 – nektarniki – Sunbirds (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-11-25].
  7. R. Cheke, C.F. Mann: Sunbirds: A Guide to the Sunbirds, Spiderhunters, Sugarbirds and Flowerpeckers of the World. Londyn: Christopher Helm, 2001. ISBN 0300089406. (ang.)
  8. C.F. Mann. Systematic notes on Asian birds. 28. Taxonomic comments on some south and south-east Asian members of the family Nectariniidae. „Zoologische Verhandelingen”. 340, s. 179-189, 2002 (ang.). 
  9. P.C. Rasmussen, J.C. Anderton: Birds of South Asia: The Ripley Guide. Cz. 2. Waszyngton i Barcelona: Smithsonian Inst. and Lynx Edicions, 2005. ISBN 8487334679. (ang.)
  10. Cheke i Mann 2008 ↓, s. 313.
  11. a b c d P.A. Hosner, Á.S. Nyári, R.G. Moyle. Water barriers and intra-island isolation contribute to diversification in the insular Aethopyga sunbirds (Aves: Nectariniidae). „Journal of Biogeography”. 40 (6), s. 1094–1106, 2013. DOI: 10.1111/jbi.12074 (ang.). 

Bibliografia[edytuj kod]

  1. R. Cheke, C. Mann: Family Nectariniidae (Sunbirds). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 13: Penduline-tits to Shrikes. Barcelona: Lynx Edicions, 2008. ISBN 84-96553-45-0. (ang.)