Akustyczna fala powierzchniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Akustyczna fala powierzchniowa, AFP, SAW (od ang. surface acoustic wave) – fala mechaniczna rozchodząca się wzdłuż powierzchni podłoża sprężystego graniczącego z próżnią lub innym ciałem sprężystym i zanikająca, zwykle w sposób wykładniczy, w głąb tego podłoża. Należy do rodziny fal sejsmicznych.

Od momentu wynalezienia przetwornika międzypalczastego umożliwiającego łatwą generację i detekcję AFP na powierzchni kryształów piezoelektrycznych fale te znalazły liczne zastosowania techniczne.

Podstawowymi rodzajami akustycznych fal powierzchniowych są:

  • fala Rayleigha – rozchodząca się na powierzchni ciała sprężystego
  • fala Love’a – rozchodząca się na powierzchni ciała sprężystego z cienką warstwą (o grubości znacznie mniejszej niż długość fali)
  • fala Stoneleya – rozchodząca się na powierzchni rozdziału dwóch ciał sprężystych
  • fala Scholtego – rozchodząca się na powierzchni rozdziału między cieczą a ciałem sprężystym
  • fala Bluesteina-Gulajewa – rozchodząca się na powierzchni piezoelektryka w określonych kierunkach krystalograficznych
  • fala Lamba – rozchodząca się na powierzchni cienkiej płyty.

Zobacz też[edytuj]