Al-kitaby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Al-kitaby (z arab. kitab – księga) – zbiór tekstów zawierających zasady religii muzułmańskiej, opowieści moralistyczne związane z treścią Koranu, przepisy rytualne, legendy z życia proroków, apokryfy, tłumaczenia lub oryginały modlitw.

Cechą charakterystyczną al-kitabów jest to, że zostały one zapisane w języku starobiałoruskim, ale pismem arabskim. Twórcami al-kitabów są Tatarzy litewscy, którzy zostali osiedleni na Podlasiu w celu ochrony granicy przed Krzyżakami. Tatarzy litewscy pochodzili ze Złotej Ordy. Część z nich była przymusowo osiedlona, ale większość osiedliła się dobrowolnie.