Aleksandr Poskriobyszew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
XVII zjazd WKP(b) 1934. Aleksandr Poskriobyszew pierwszy z prawej

Aleksandr Nikołajewicz Poskriobyszew (wcześniejsze polskie tłumaczenia - Aleksander Poskriebyszow; ros. Александр Николаевич Поскрёбышев; ur. 7 sierpnia 1891 – zm. 3 stycznia 1965) - członek partii bolszewickiej od 1917 roku, sprawował wysokie stanowiska partyjne, m.in. w Swierdłowsku i Ufie. Prawdopodobnie brał udział w wymordowaniu rodziny carskiej. Od marca 1922 był asystentem sekretarza Komitetu Centralnego, potem zastępcą kierownika partyjnego Biura Kontroli, 1924-1929 pomocnik sekretarza generalnego KC RKP(b)/WKP(b). W 1929 stanął na czele Wydziału Administracyjnego KC WKP(b). Na początku lat 30. wszedł w skład osobistego sekretariatu Stalina, 1930-1934 kierownik Sekretnego Wydziału KC WKP(b). W 1934, po śmierci dotychczasowego szefa sekretariatu Iwana Towstuchy, objął to stanowisko i sprawował je do kwietnia 1953, gdy został usunięty w wyniku intryg Berii. Po śmierci dyktatora był członkiem Prezydium Rady Najwyższej. W 1960 przeszedł na emeryturę. Odznaczony czterema Orderami Lenina (1939, 1944, 1945 i 1951) oraz medalami.

Trzykrotnie żonąty: Stankiewicz Jadwiga (1919-1929), Bronisława Mietallikowa (Masenkis) (1934- 13.10.1941) oraz po raz trzeci po 1942. Ojciec dwóch córek, wychował również córkę Bronisławy. Bronisława, lekarz endokrynolog, została aresztowana przez Berię w 1939 r. po próbie interwencji w celu zwolnienia jej brata, Michaiła (aresztowanego jako mąż siostry synowej Trockiego). Interwencja męża była bezskuteczna. Rozstrzelana w 1941.[1]

Literatura, linki[edytuj]

Przypisy

  1. Simon Sebag Monterfiore "Stalin. Dwór czerwonego cara" Wydawnictwo Magnum Warszawa 2014