Alraune

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alraune (w oryginale Alraune. Die Geschichte eines lebenden Wesens) – powieść fantastyczna niemieckiego pisarza Hannsa Heinza Ewersa wydana w 1911 r.

Alraune to niemiecki odpowiednik mandragory, jak też i imię głównej bohaterki. Utwór porusza tematykę dzieworództwa oraz mitu mówiącego, że mandragory o magicznych właściwościach rosną pod szubienicami, zasiane przez spermę skazańca. Korzeń mandragory przypomina postać humanoidalną, co zostało wykorzystane przez autora książki. Główna bohaterka – Alraune – jest zrodzona przez sztuczne zapłodnienie, jakiego dokonał profesor Jakob ten Brinken, aby sprawdzić prawdziwość tego mitu. Alraune okazuje się ucieleśnieniem Femme Fatale, czyli wizji kobiety, jaka była bardzo popularna na styku wieku XIX i XX. Jej miłosne intrygi oraz wielkie wymagania narzucane mężczyznom, w akompaniamencie uroku osobistego, prowadzą do wielu tragedii.

Książka została uznana za arcydzieło przez Stanisława Przybyszewskiego, lecz aktualnie jest prawie niemożliwa do zdobycia[1]. Na początku XX wieku miało też miejsce wiele prób ekranizacji dzieła, ale one również zostały zapomniane[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Przybyszewski, Moi Współcześni, Warszawa: Czytelnik 1959, s. 414
  2. Alraune (1930) - Filmweb, www.filmweb.pl [dostęp 2017-11-16] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]