Andrzej Machalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Machalski
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1942
Warszawa
Senator I kadencji
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Obywatelski Klub Parlamentarny
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Machalski (ur. 13 marca 1942 w Warszawie) – polski przedsiębiorca, polityk, senator I kadencji.

Życiorys[edytuj]

Po powstaniu warszawskim zamieszkał z rodziną w Częstochowie. Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Henryka Sienkiewicza. W 1965 po raz pierwszy został aresztowany za rozpowszechnianie publikacji Instytutu Literackiego i paryskiej "Kultury"[1]. Ukończył w 1965 studia na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Był pracownikiem naukowym m.in. Politechniki Warszawskiej (1967–1968), zwolniono go po oprotestowaniu represji wobec studentów biorących udział w wydarzeniach marcowych. Pracował następnie w Ośrodku Dokumentacji i Studiów Społecznych, a także jako redaktor naczelny "Novim", periodyku Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Społecznego.

W 1980 został członkiem NSZZ "Solidarność", był wiceprzewodniczącym komisji zakładowej związku. W marcu 1981 brał udział w głodówce stanowiącej protest wobec działań władz ChSS, utrudniających działalność związku. Po wprowadzeniu stanu wojennego został zwolniony z pracy. Redagował pisma drugiego obiegu ("Głos Wolnego Hutnika", "Głos Wolnego Robotnika").

W sierpniu 1982 tymczasowo aresztowany, w maju 1983 skazany na karę dwóch lat pozbawienia wolności. Zwolniono go w sierpniu tego samego roku w związku z amnestią. Kontynuował działalność podziemną, m.in. organizując pomoc i ucieczkę za granicę dla ukrywającego się w Polsce dezertera z Armii Czerwonej. W 1984 był wśród założycieli Spółdzielni Pracy "Unicum", w której zatrudniał osoby represjonowane i zwalniane z pracy[1].

W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji, wybranego z ramienia Komitetu Obywatelskiego w województwie częstochowskim. Zasiadał w Komisji Ustawodawstwa Gospodarczego i w Komisji Gospodarki Narodowej[2]. Krótko związany z Unią Polityki Realnej, brał w 1990 udział w zakładaniu Kongresu Liberalno-Demokratycznego (wchodził w skład prezydium tej partii). W połowie lat 90. wycofał się z działalności publicznej. W latach 1989–1993 był pierwszym prezydentem Konfederacji Pracodawców Polskich. Współtworzył także Krajową Izbę Gospodarczą[1].

W 2012 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

Przypisy

  1. a b c Dorota Steinhagen: Częstochowscy posłowie sejmu kontraktowego – co dziś robią?. wyborcza.pl, 21 listopada 2015. [dostęp 21 listopada 2015].
  2. Informacje na stronie Senatu. [dostęp 16 listopada 2012].
  3. Odznaczenia dla bohaterów opozycji demokratycznej. mazowieckie.pl, 11 maja 2012. [dostęp 16 listopada 2012].

Bibliografia[edytuj]