Uniwersytet Warszawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uniwersytet Warszawski
Universitas Varsoviensis
University of Warsaw
Godło
Brama Główna Uniwersytetu Warszawskiego
Brama Główna Uniwersytetu Warszawskiego
Data założenia 19 listopada 1816
Typ uczelni publiczna
Państwo  Polska
Adres ul. Krakowskie Przedmieście 26/28
00-927 Warszawa
Liczba pracowników
• naukowych
7125[1]
3623[2]
Liczba studentów 44 735[3]
Rektor dr hab. Marcin Pałys, prof. UW
Członkostwo EUA, Socrates-Erasmus, CIRCEOS
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Uniwersytet Warszawski
Uniwersytet Warszawski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Uniwersytet Warszawski
Uniwersytet Warszawski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Uniwersytet Warszawski
Uniwersytet Warszawski
Ziemia52°14′25″N 21°01′09″E/52,240278 21,019167
Strona internetowa
Założyciel Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, cesarz Rosji i król Polski Aleksander I Romanow, portret pędzla Aleksandra Molinari z 1813 roku

Uniwersytet Warszawski (historyczne nazwy: Królewski Uniwersytet Warszawski, Cesarski Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Józefa Piłsudskiego w Warszawie) – polski publiczny uniwersytet założony 19 listopada 1816 w Warszawie przez rosyjskiego cara Aleksandra I z inicjatywy Stanisława Kostki Potockiego i Stanisława Staszica. W czasie swej działalności uniwersytet był kilkukrotnie zamykany (m.in. w 1831 po powstaniu listopadowym i w trakcie niemieckiej okupacji w latach 1939–1945)[4].

Współcześnie UW jest największym[5] i jednym z najlepszych uniwersytetów w Polsce. W Rankingu Szkół Wyższych „Perspektyw” i „Rzeczpospolitej” corocznie zajmuje jedno z dwóch pierwszych miejsc[6]. W rankingu za rok 2015 Uniwersytet Warszawski zajął 1. miejsce (ex aequo z Uniwersytetem Jagiellońskim)[7]. W międzynarodowym rankingu QS World University Rankings za rok akademicki 2015/2016 Uniwersytet Warszawski zajął 344. miejsce na świecie (najwyższe ze wszystkich polskich uczelni)[8].

Uniwersytet Warszawski dał początek kilku innym współcześnie działającym uczelniom. W 1950 w miejsce zlikwidowanych wydziałów lekarskiego i farmaceutycznego powstała Akademia Medyczna w Warszawie (dziś Warszawski Uniwersytet Medyczny)[9]. W 1954 z wydziałów teologicznych UW i UJ powstała Akademia Teologii Katolickiej (dziś Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie)[10]. W 1997 filia UW w Białymstoku została przekształcona w Uniwersytet w Białymstoku[11].

Historia[edytuj]

Królewski Uniwersytet Warszawski (1816–1831)[edytuj]

 Zobacz też kategorię: Królewski Uniwersytet Warszawski.

W listopadzie roku 1816 car Rosji Aleksander I przychylił się do inicjatywy Stanisława Kostki Potockiego i Stanisława Staszica, podejmując decyzję o utworzeniu Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego[12]. Nastąpiło to poprzez połączenie Szkoły Prawa i Nauk Administracyjnych (zał. 1808) oraz Szkoły Lekarskiej zwanej też Akademickim Wydziałem Lekarskim (zał. 1809). Po uzupełnieniu uczelnia składała się z 5 wydziałów:

  • Prawa i Nauk Administracyjnych, który składał się z 9 katedr (Nauk Przygotowawczych; Pandektów; Prawa Polskiego Dawnego i Historii Prawa Polskiego; Prawa Cywilnego Obecnie Obowiązującego; Prawa Kryminalnego, Postępowania Cywilnego i Kryminalnego i Konstytucji; Prawa Kanonicznego; Ekonomii Politycznej, Prawa Administracyjnego, Prawa Policyjnego i Nauki Finansowej; Nauki Handlu, Prawa Handlowego i Statystyki; Technologii, Rolnictwa i Leśnictwa: do roku 1819). Na wydziale pracowali m.in. Jan Wincenty Bandtkie, Wacław Aleksander Maciejowski i Fryderyk Skarbek[13][14].
  • Nauk Lekarskich, który składał się z 10 katedr (Anatomii Teoretycznej i Praktycznej oraz Porównawczej; Farmacji, Farmakologii, Chemii Policyjnej i Prawnej; Fizjologii i Dietetyki; Patologii Ogólnej, Historii Medycyny i Propedeutyki; Materii Lekarskiej, Toksykologii i Formularza, czyli Receptury; Chirurgii Teoretycznej; Chirurgii Operacyjnej; Patologii i Terapii Szczegółowej; Położnictwa, Chorób Ciężarnych, Położnic i Nowo narodzonych; Chorób Epizootycznych, Medycyny Prawnej i Policji Lekarskiej). Na wydziale pracowali m.in. Andrzej Franciszek Ksawery Dybek, Emilian Klemens Nowicki i Jan Bogumił Freyer[9]
  • Teologicznego, który składał się z 6 katedr (Pisma Świętego i Nauk Pomocniczych; Historii Kościoła; Prawa Kościelnego; Teologii Dogmatycznej; Teologii Moralnej; Teologii Pasterskiej). Na wydziale pracował m.in. pierwszy rektor UW Wojciech Szweykowski[10].
  • Filozoficznego (powstał w roku 1817), gdzie wykładał m.in. Adam Zabellewicz[15].
  • Nauk i Sztuk Pięknych, do którego włączono też Instytut Muzyki i Deklamacji. W 1826 Oddział Muzyki Uniwersytetu został przekształcony w Szkołę Główną Muzyki (studiował tam m.in. Fryderyk Chopin)[16].

W 1830 roku car Mikołaj I przemianował uczelnię na Uniwersytet Królewsko-Aleksandrowski w celu upamiętnienia swego brata Aleksandra I (zmarł w 1825 r.)[17]. Po upadku powstania listopadowego, w którym uczestniczyło wielu studentów, uniwersytet został zamknięty[14].

Po powstaniu listopadowym (1831–1869)[edytuj]

W ramach represji po klęsce powstania listopadowego nastąpiła likwidacja polskiego szkolnictwa wyższego. Większość zbiorów UW wywieziono do Petersburga[4]. W 1857 roku w Warszawie otwarto Akademię Medyko-Chirurgiczną, która składała się z dwóch wydziałów (lekarskiego i farmaceutycznego). W 1862 akademia stała się częścią Szkoły Głównej Warszawskiej (Варшавская Главная Школа)[9]. SGW posiadała cztery wydziały: (1) Prawa i Administracji, (2) Filologiczno-Historyczny, (3) Matematyczno-Fizyczny i (4) Lekarski. Rektorem uczelni został Józef Mianowski. Szkołę zamknięto niedługo po upadku Powstania styczniowego (w 1869)[18].

Cesarski Uniwersytet Warszawski (1870–1915)[edytuj]

 Zobacz też kategorię: Cesarski Uniwersytet Warszawski.
Pieczęć Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego

W 1870 roku w miejsce zlikwidowanej SGW otwarto Cesarski Uniwersytet Warszawski (Императорский Варшавский Университет) z wykładowym językiem rosyjskim. W trakcie I wojny światowej uniwersytet został przeniesiony do Rostowa nad Donem (1915), gdzie do końca lipca 1917 roku działał jako „Cesarski Uniwersytet Warszawski w m. Rostowie nad Donem” (Императорский Варшавский Университет в г. Ростове-на-Дону). Uczelnia została następnie przekształcona postanowieniem Rządu Tymczasowego w Uniwersytet w Rostowie nad Donem[4].

Okres II Rzeczpospolitej (1915–1939)[edytuj]

Jesienią 1915 gen. Hans von Beseler utworzył polskojęzyczny Uniwersytet Warszawski i nadał mu statut. W 1920 utworzono Wydział Teologii Ewangelickiej. Na początku lat trzydziestych uniwersytet stał się największą polską uczelnią – pracowało tam 250 profesorów i docentów, a naukę pobierało 10 000 studentów[4]. Po śmierci Józefa Piłsudskiego w 1935 Senat UW zmienił nazwę uczelni na Uniwersytet Józefa Piłsudskiego w Warszawie[19].

W listopadzie 1936 roku studenci kierowani przez Młodzież Wszechpolską urządzili blokadę gmachów uniwersyteckich domagając się obniżki opłat za naukę i getta ławkowego dla Żydów[20]. W październiku 1937 roku rektor Włodzimierz Antoniewicz wydał zarządzenie porządkowe wprowadzające na uczelni getto ławkowe, tj. obowiązek zajmowania przez studentów pochodzenia żydowskiego wyznaczonych miejsc w salach wykładowych[21]. W roku akademickim 1938/39 nie przyjmowano Żydów na wydziały farmacji i weterynarii[22].

Okres II wojny światowej (1939–1945)[edytuj]

W trakcie okupacji polskie uczelnie były zamknięte. Zbiory i wyposażenie wielu pracowni UW zostały wywiezione do Niemiec, a budynki uniwersytetu przekształcono w koszary żandarmerii. Pomimo zakazów okupanta i groźby kary śmierci, wielu wykładowców prowadziło zajęcia ze studentami w mieszkaniach prywatnych. W ten sposób powstała rozbudowana struktura tajnego nauczania, stanowiąca część polskiego ruchu oporu. W 1944 roku w zajęciach uczestniczyło ok. 300 pracowników naukowych i 3500 studentów. Większość studentów była jednocześnie żołnierzami podziemia. W czasie wojny zginęło 63 profesorów UW. Infrastruktura uczelni uległa zniszczeniu w 60%, a zbiory w 70–80%[4].

Uniwersytet Warszawski w latach 1945–1989[edytuj]

Strajk studencki na UW w 1988

Po wojnie powrócono do nazwy Uniwersytet Warszawski. W grudniu 1945 roku zajęcia rozpoczęło ponad 4 000 studentów.

Rozporządzeniem Rady Ministrów z 24 października 1949 r. zlikwidowano Wydziały: Lekarski i Farmaceutyczny, a w ich miejsce utworzono Akademię Lekarską (później Medyczną). W 1950 Wydział Humanistyczny podzielono na trzy wydziały: Filozoficzno-Społeczny, Historyczny i Filologiczny. W 1954 zlikwidowano Wydział Teologii Ewangelickiej i Wydział Teologii Katolickiej, wyodrębniając je i przekształcając odpowiednio w Chrześcijańską Akademię Teologiczną i Akademię Teologii Katolickiej.

Uniwersytet Warszawski był za czasów PRL ważnym ośrodkiem opozycyjnym. W latach 50. XX wieku z powodów politycznych od zajęć ze studentami odsunięci zostali m.in. Władysław Tatarkiewicz[23], Stanisław Ossowski[24] oraz Maria Ossowska[25]. W październiku 1966 Leszek Kołakowski wygłosił na UW wykład „Rozwój kultury polskiej w ostatnim 10-leciu”, za który wyrzucono go z PZPR. W marcu 1968 roku na uczelni doszło do masowych demonstracji studenckich. Z Uniwersytetu usunięto wówczas Stefana Żółkiewskiego, Zygmunta Baumana, Leszka Kołakowskiego, Bronisława Baczko i Marię Hirszowicz. W latach 1980–1981 działała komisja Senatu ds. analizy niewłaściwych decyzji personalnych władz UW podjętych w latach 1968–1980, której przewodniczył Klemens Szaniawski.

W 1980 utworzono Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego, które początkowo mieściło się w Pałacu Kazimierzowskim. W tym samym roku rektorem został Henryk Samsonowicz, który dwa lata później został usunięty ze stanowiska przez władze komunistyczne w czasie stanu wojennego. W tym okresie internowani byli też m.in. Andrzej Bogusławski, Klemens Szaniawski, doc. dr hab. Joanna Mantel-Niećko, doc. dr hab. Jadwiga Puzynina oraz doc. dr hab. Hanna Świda-Ziemba. W 1984 minister Benon Miśkiewicz zablokował wybór Klemensa Szaniawskiego na rektora[26].

Uniwersytet Warszawski po roku 1989[edytuj]

W latach 1994–1998 na Powiślu budowano nowy gmach Biblioteki Uniwersyteckiej. Uroczyste otwarcie miało miejsce w 1999. W tym samym roku bibliotekę odwiedził i poświęcił Jan Paweł II w czasie VII pielgrzymki do Polski[4]. W 2000 Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego zostało przeniesione do pałacu Tyszkiewiczów. W 2007 uruchomiono uniwersytecką bibliotekę cyfrową (e-bUW).

Statystyki[edytuj]

Ranking
National Ranking
Ranking 2013/2014
Webometrics 2[27]
QS World 1
SIR 3[28]
Perspektywy 1[29]
Global
Webometrics 323[27]
Times (Europe) 301-350[30]
QS World 338[31]
SIR 536[28]

W 2013 roku na uniwersytecie studiowało 45 793 studentów oraz 3927 słuchaczy studiów podyplomowych. Uniwersytet oferuje 127 kierunków studiów, 6 makrokierunków. Na uczelni pracuje 7070 pracowników w tym 3591 pracowników naukowych (z czego 923 ma tytuł profesora)[32].

Według QS World University Rankings z 2012 roku Uniwersytet Warszawski jest najlepszym uniwersytetem w Polsce[31]. W rankingu szanghajskim (ARWU) z 2012 roku uczelnia została sklasyfikowana na miejscach 301-400[33].

Według Webometrycznego Rankingu Uniwersytetów Świata ze stycznia 2015, pokazującego zaangażowanie instytucji akademickich w istnieniu w sieci Web, uczelnia zajmuje 2. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 323. pośród wszystkich typów uczelni[27]. W tym rankingu dwa wydziały są punktowane jako osobne uczelnie, a ICM jako instytut badawczy.

Corocznie uniwersytet zajmuje 1-2 miejsce w rankingu polskich uczelni publicznych przeprowadzanych przez „Rzeczpospolitą” i „Perspektywy”.

Wydziały[edytuj]

Siedziba Wydziału Nauk Ekonomicznych przy ul. Długiej 44/50
Budynki Wydziału Fizyki przy ul. Pasteura 5

W skład Uniwersytetu Warszawskiego wchodzi 21 wydziałów[34]:

Jednostki ogólnouczelniane i międzywydziałowe[edytuj]

Collegium Novum (dawny gmach BUW)

Centra naukowo-badawcze[edytuj]

Inne jednostki[edytuj]

Hall Główny Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie przy ul. Dobrej

Organizacje studenckie[edytuj]

Na Uniwersytecie Warszawskim działają ogólnopolskie organizacje studenckie:

Kampusy i budynki uczelniane[edytuj]

Budynek Porektorski
Sala Kolumnowa w Gmachu Pomuzealnym

Kampus Główny[edytuj]

Władze uniwersytetu, znaczna część administracji i niektóre z wydziałów urzędują w zabytkowych gmachach przy Krakowskim Przedmieściu. Główne wejście na teren kampusu prowadzi przez zabytkową Bramę Główną UW. Do budynków na tym terenie należą:

W okolicach Kampusu Głównego są zlokalizowane również inne budynki uniwersyteckie. Są to m.in.:

  • Nowy Świat 67 – siedziba instytutów: Nauk Politycznych i Polityki Społecznej
  • Nowy Świat 69 – budynek Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych (Instytut Dziennikarstwa, Instytut Europeistyki), Wydziału Prawa i Administracji oraz Kolegium Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych
  • Krakowskie Przedmieście 1 – siedziba Instytutu Badań Interdyscyplinarnych „Artes Liberales”, Instytutu Filologii Klasycznej Wydziału Polonistyki, Instytutu Prawa Międzynarodowego Wydziału Prawa i Administracji
  • Krakowskie Przedmieście 3 – siedziba wydziałów: Dziennikarstwa i Nauk Politycznych, Filozofii i Socjologii
  • Karowa – Instytut Studiów Regionalnych i Globalnych WGiSR (Karowa 20, budynek zajmowany razem z Domem Spotkań z Historią), Instytut Socjologii.

Powiśle[edytuj]

U podnóża skarpy warszawskiej, poniżej kampusu głównego UW, nad brzegiem Wisły zlokalizowano niedawno nową siedzibę Biblioteki Uniwersyteckiej. W jej budynku znajdują się także pomieszczenia Wydziału Prawa i Administracji. Na ulicy Bednarskiej znajduje się Sekcja Koreanistyki Wydziału Orientalistycznego, a przy ulicy Browarnej część Wydziału Neofilologii oraz Wydziału Lingwistyki Stosowanej. W przyszłości planowana jest dalsza rozbudowa instytucji uniwersyteckich w tej części Powiśla.

Kampus Ochota[edytuj]

W dzielnicy Ochota, w tzw. „Kampusie Ochota”, gdzie mieszczą się także placówki Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i Polskiej Akademii Nauk, znajdują się:

Mokotów[edytuj]

W rejonie ulic Smyczkowej i Szturmowej na Mokotowie (Służew) zlokalizowano szereg budynków uniwersyteckich. W szczególności swoje siedziby mają tu niektóre jednostki Wydziału Lingwistyki Stosowanej, Wydział Zarządzania, budynki Wydziału Fizyki oraz kilka jednostek niższego szczebla.

W budynku przy alei Niepodległości 22 nazywanym „Ośrodek Ksawerów”, przejętym przez UW od Akademii Spraw Wewnętrznych, znajduje się szereg jednostek niższego szczebla, w tym Centrum Europejskie UW oraz Ośrodek Studiów Amerykańskich.

Inne lokalizacje[edytuj]

Pozostałe jednostki uczelni rozrzucone są głównie po różnych częściach Śródmieścia. Tu znajdują się m.in.

Władze rektorskie[edytuj]

Rektorzy[edytuj]

Rektor i dziekani Szkoły Głównej Warszawskiej
  1. Ks. Wojciech Szweykowski (1818–1831)
  2. Józef Karol Skrodzki (1831)
  3. Józef Mianowski (1862–1869)
  4. Piotr Ławrowski (1869–1873)
  5. Nikołaj Błagowieszczański (1874–1884)
  6. Nikołaj Ławrowski (1884–1890)
  7. Michaił Szałfiejew (1895)
  8. Pawieł Kowalewski (1896)
  9. Grigorij Zenger (1896)
  10. Michaił Szałfiejew (1898)
  11. Grigorij Uljanow (1899–1903)
  12. Piotr Ziłow (1904)
  13. Jefim Karski (1905–1911)
  14. Wasilij Kudrewiecki (1911–1912)
  15. Iwan Trepicyn (1913)
  16. Siergiej Wiechow (1914–1915)
  17. Józef Brudziński (1915–1917)
  18. Antoni Kostanecki (1917–1919)
  19. Stanisław Józef Thugutt (1919–1920)
  20. Jan Karol Kochanowski (1920–1921)
  21. Jan Mazurkiewicz (1921–1922)
  22. Jan Łukasiewicz (1922–1923)
  23. Ignacy Koschembahr-Łyskowski (1923–1924)
  24. Franciszek Krzyształowicz (1924–1925)
  25. Stefan Pieńkowski (1925–1926)
  26. Bolesław Hryniewiecki (1926–1927)
  27. Ks. Antoni Szlagowski (1927–1928)
  28. Gustaw Przychocki (1928–1929)
  29. Tadeusz Brzeski (1929–1930)
  30. Mieczysław Michałowicz (1930–1931)
  31. Jan Łukasiewicz (1931–1932)
  32. Józef Ujejski (1932–1933)
  33. Stefan Pieńkowski (1933–1936)
  34. Włodzimierz Antoniewicz (1936–1939)
  35. Jerzy Modrakowski (1939)
  36. Stefan Pieńkowski (1945–1947)
  37. Franciszek Czubalski (1947–1949)
  38. Jan Wasilkowski (1949–1952)
  39. Stanisław Turski (1952–1969)
  40. Zygmunt Rybicki (1969–1980)
  41. Henryk Samsonowicz (1980–1982)
  42. Kazimierz Albin Dobrowolski (1982–1985)
  43. Rector electus Klemens Szaniawski (1984)
  44. Grzegorz Białkowski (1985–1989)
  45. Andrzej Kajetan Wróblewski (1989–1993)
  46. Włodzimierz Siwiński (1993–1999)
  47. Piotr Węgleński (1999–2005)
  48. Katarzyna Chałasińska-Macukow (2005–2012)
  49. Marcin Pałys (od 2012)

Byli prorektorzy[edytuj]

Władze rektorskie w kadencji 2016–2020[edytuj]

Znani absolwenci i studenci[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego.
Laureaci Nagrody Nobla
  • Henryk Sienkiewicz (1846–1916) – student Szkoły Głównej Warszawskiej, laureat Nagrody Nobla z Literatury (1905)
  • Józef Rotblat (1908–2005) – obronił doktorat na Wydziale Fizyki (1938), laureat Pokojowej Nagrody Nobla (1995)
  • Menachem Begin (1913–1992) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1935), laureat Pokojowej Nagrody Nobla (1978)
  • Leonid Hurwicz (1917–2008) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1938), laureat Nagrody Nobla z Ekonomii (2007)
Prezydenci Rzeczypospolitej Polskiej
  • Kazimierz Sabbat (1913–1989) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1939), Prezydent RP na Uchodźstwie w latach 1986–1989
  • Lech Kaczyński (1949–2010) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1971), Prezydent RP w latach 2005–2010
  • Bronisław Komorowski (ur. 1952) – absolwent Wydziału Historycznego (1977), Prezydent RP w latach 2010–2015
Premierzy Polski
  • Jan Kucharzewski (1876–1952) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1898), Premier Królestwa Polskiego w latach 1917–1918 i ponownie w 1918
  • Leopold Skulski (1877–1940) – absolwent farmacji (1903), Prezes Rady Ministrów w latach 1919–1920
  • Tadeusz Mazowiecki (1927-2013) – student Wydziału Prawa i Administracji (studiów nie ukończył), Prezes Rady Ministrów w latach 1989–1991
  • Jan Olszewski (ur. 1930) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1953), Prezes Rady Ministrów w latach 1991–1992
  • Jarosław Kaczyński (ur. 1949) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1971), Prezes Rady Ministrów w latach 2006–2007
  • Włodzimierz Cimoszewicz (ur. 1950) – absolwent Wydziału Prawa i Administracji (1972), Prezes Rady Ministrów w latach 1996–1997
Politycy innych państw
  • Icchak Szamir (1915–2012) – student Wydziału Prawa w 1935, premier Izraela w latach 1983–1984 i 1986–1992
  • Alpha Oumar Konaré (ur. 1946) – absolwent Wydziału Historycznego (1974), prezydent Mali w latach 1992–2002

Uniwersytet Warszawski w kulturze[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. „Sprawozdanie Rektora Uniwersytetu Warszawsiego z działalności uczelni w 2014 roku”, s. 20, 2015-06-24. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego. ISSN 978-83-235-1990-4 (pol.). 
  2. „Sprawozdanie Rektora Uniwersytetu Warszawsiego z działalności uczelni w 2014 roku”, s. 21, 2015-06-24. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego. ISSN 978-83-235-1990-4 (pol.). 
  3. „Sprawozdanie Rektora Uniwersytetu Warszawsiego z działalności uczelni w 2014 roku”, s. 15, 2015-06-24. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego. ISSN 978-83-235-1990-4 (pol.). 
  4. a b c d e f Uniwersytet Warszawski: historia (pol.). uw.edu.pl. [dostęp 2016-04-16].
  5. Uniwersytet Warszawski: fakty i liczby (pol.). uw.edu.pl. [dostęp 2016-04-16].
  6. Uniwersytet Warszawski: profil uczleni (pol.). perspektywy.pl. [dostęp 2016-04-16].
  7. Ranking Uczelni Akademickich 2015 (pol.). perspektywy.pl. [dostęp 2016-04-16].
  8. QS World University Rankings: Poland (ang.). topuniversities.com. [dostęp 2016-04-16].
  9. a b c Warszawski Uniwersytet Medyczny: historia (pol.). wum.edu.pl. [dostęp 2016-04-14].
  10. a b UKSW: Historia Uniwersytetu (pol.). uksw.edu.pl. [dostęp 2016-04-14].
  11. Historia Uniwersytetu w Białymstoku (pol.). uwb.edu.pl. [dostęp 2016-11-20].
  12. Postanowienie naznaczające założenie Szkoły Głównej pod imieniem Królewskiego Uniwersytetu z dnia 7 (19) listopada 1816 r. – Dz.Pr.K.P. Tom XIII, Nr 51, s. 90–95.
  13. T. 4: Oświecenie. W: Bibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1966, s. 197-198.
  14. a b WPiA UW: O Wydziale (pol.). wpia.uw.edu.pl. [dostęp 2016-04-14].
  15. Krótka historia Instytutu Filozofii (pol.). filozofia.uw.edu.pl. [dostęp 2016-11-19].
  16. Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina: dzieje uczelni (pol.). filozofia.uw.edu.pl. [dostęp 2016-11-19].
  17. Postanowienie dozwalające Uniwersytetowi Warszawskiemu przyiąć nazwanie Uniwersytetu Królewsko-Alexandrowskiego z dnia 18 (30) marca 1830 r. – Dz.Pr.K.P. Tom XIII, Nr 51, s. 86–90)
  18. Szkoła Główna Warszawska [w: Encyklopedia Gutenberga] (pol.). gutenberg.czyz.org. [dostęp 2016-04-14].
  19. Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 sierpnia 1935 r. o nadaniu Uniwersytetowi Warszawskiemu nazwy: „Uniwersytet Józefa Piłsudskiego w Warszawie” (Dz. U. z 1935 r. Nr 66, poz. 412).
  20. Szymon Rudnicki „Żydzi w parlamencie II Rzeczypospolitej” Wydawnictwo Sejmowe 2015, ISBN 978-83-7666-363-0, str. 469.
  21. Andrzej Garlicki (red.): Dzieje Uniwersytetu Warszawskiego 1915–1939. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1982, s. 279–280. ISBN 83-01-02863-7.
  22. Ronald Modras: Kościół katolicki i antysemityzm w Polsce w latach 1933-1939. Kraków: Homini, 2014, s. 308.
  23. Kulturologia polska XX wieku: Władysław Tatarkiewicz (pol.). kulturologia.uw.edu.pl. [dostęp 2016-11-20].
  24. Kulturologia polska XX wieku: Stanisław Ossowski (pol.). kulturologia.uw.edu.pl. [dostęp 2016-11-20].
  25. Kulturologia polska XX wieku: Maria Ossowska (pol.). kulturologia.uw.edu.pl. [dostęp 2016-11-20].
  26. Kalendarium końca PRL z perspektywy Uniwersytetu Warszawskiego (pol.). solidarnosc.uw.edu.pl. [dostęp 2016-11-20].
  27. a b c Poland (ang.). Webometrics, 2015. [dostęp 2015-04-23].
  28. a b SIR Global 2013 – Rank: Output 2007-2011 (ang.). Scopus. [dostęp 2014-07-23]. s. 33.
  29. Uniwersytet Warszawski najlepszy w Polsce (pol.). Perspektywy. [dostęp 2014-07-23].
  30. University of Warsaw WORLD RANK 2013-14 (ang.). TSL Education Ltd. [dostęp 2014-07-23].
  31. a b University of Warsaw (2013) (ang.). QS Quacquarelli Symonds Limited. [dostęp 2014-07-23].
  32. Ogólna informacja dotycząca Uniwersytetu Warszawskiego do Informatora Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej (pol.). Uniwersytet Warszawski, 2013. [dostęp 2014-07-23]. s. 57.
  33. Ranking szanghajski 2012.
  34. Wydziały i jednostki. [dostęp 2016-09-03].
  35. Władze i administracja. uw.edu.pl. [dostęp 2016-10-31].
  36. Katalog Znaków Pocztowych. 200 lat Uniwersytetu Warszawskiego. kzp.pl. [dostęp 2016-05-24].

Linki zewnętrzne[edytuj]