Antonio de Brugada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio de Brugada
Rescate del navío de línea Santisima Trinidad por el navío Infante don Pelayo en el combate del cabo de San Vicente en 1797.jpg
Rescate del Santísima Trinidad por el Pelayo en Cabo San Vicente
Data i miejsce urodzenia 5 grudnia 1804 Madryt, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 1863 San Sebastián, Hiszpania
Narodowość hiszpańska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl romantyzm, marina

Antonio de Brugadahiszpański malarz romantyczny zaangażowany w politykę Hiszpanii. Był nadwornym malarzem Izabeli II[1].

Studiował na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych Św. Ferdynanda w Madrycie w latach 1818-21. Od 1820 r. należał do madryckiej narodowej milicji, po zmianach na arenie politycznej został uwięziony i szykanowany przez absolutystów. Wyemigrował do Francji w 1823 r. i zamieszkał w Bordeaux. Rok później w Bordeaux osiedlił się również Francisco Goya, z którym łączyła go przyjaźń.

We Francji mieszkał przez kilka lat kontynuując studia artystyczne i działalność polityczną. Po śmierci Goi na prośbę jego syna Javiera udał się do Hiszpanii, aby spisać inwentariusz obrazów w domu zmarłego artysty nazywanym Domem Głuchego. Brugada był jednym z pierwszych, którzy opisali czarne obrazy – malowidła, które Goya wykonał na ścianach swojego domu.

Malował pejzaże, w szczególności sceny morskie, za które dwukrotnie otrzymał wyróżnienie na Krajowej Wystawie Sztuk Pięknych w Madrycie w latach 1856 i 1858.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Marina con acantilado y barcas
  • Marina. Naufragio de un galeón, 1841
  • Episodio de la batalla de Lepanto

Przypisy

  1. Enrique Arias Anglés: Antonio de Brugada. Pintor romántico y liberal. Madryt: Avapiés, 1989.