Apolonia Eibl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Apolonia Eibel z Popków (także Emilia Anna Eibel lub Eibl, secundo voto Bruner, ur. 1844, zm. 1 listopada 1876 w Warszawie)[1] – polska aktorka teatralna i śpiewaczka wodewilowa.

Apolonia Eibl vel Eibel w 1868 r.

Kariera teatralna[edytuj | edytuj kod]

Występowała w zespołach teatrów prowincjonalnych: Pawła Ratajewicza (1868, 1871-1874), Anastazego Trapszy (1869-1870, 1873-1874), Antoniego Raszewskiego (1870), Dionizego Feliksiewicza (1870), a także w warszawskich teatrach ogródkowych: "Eldorado" i "Alhambra". Przez krótki okres w sez. 1872/1873 była związana z teatrem poznańskim jako śpiewaczka wodewilowa. Po śmierci pierwszego męża (1874) została zwolniona przez Anastazego Trapszę i zakończyła karierę teatralną. Wystąpiła m. in. w rolach: Elizy (O chlebie i wodzie J. Miłkowskiego), Basi (Majster i czeladnik Józefa Korzeniowskiego), Zofii (Zrzędność i przekora) i Leona (Grzeszki babuni).[1]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej pierwszym mężem był aktor Daniel Eibl[2], a drugim również aktor Władysław Bruner[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Eibl, Eibel Apolonia, Emilia Anna z Popków, [w:] Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965, Warszawa: PWN, 1973, s. 153.
  2. Eibl, Eibel Daniel, [w:] Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965, Warszawa: PWN, 1973, s. 153-154.
  3. Bruner Władysław Wiktor, [w:] Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965, Warszawa: PWN, 1973, s. 68.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]