Aptenodytes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aptenodytes[1]
J.F. Miller, 1778[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – pingwin cesarski (A. forsteri)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd pingwiny
Rodzina pingwiny
Rodzaj Aptenodytes
Typ nomenklatoryczny

Aptenodytes patagonicus J.F. Miller, 1778

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekscie

Aptenodytesrodzaj ptaków z rodziny pingwinów (Spheniscidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Antarktyce i Ameryce Południowej[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 94–115 cm; masa ciała 9–46 kg[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Aptenodytes (Apterodita): gr. απτην aptēn, απτηνος aptēnos „bezskrzydły”, od negatywnego przedrostka α- a-; πτηνος ptēnos „skrzydlaty”; δυτης dutēs „nurek”, od δυω duō „nurkować”[7].
  • Pinguinaria: ang. nazwa Pinguin dla alki olbrzymiej[7]. Gatunek typowy: Aptenodytes patagonicus J.F. Miller, 1778.
  • Eriornis: gr. εριον erion „wełna”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”[7]. Nomen nudum.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju zaliczane są dwa gatunki[8]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niepoprawna późniejsza pisownia Aptenodytes J.F. Miller, 1778.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aptenodytes, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.F. Miller: Icones animalium et plantarum. Cz. 4. Londyn: John Frederick Miller, 1778, s. ryc. 23. (łac.)
  3. G.A. Scopoli: Deliciae florae et faunae Insubricae. Cz. 2. Ticini: Ex Typographia Reg. & Imp. Monasterii S. Salvatoris. Praesidib. Rei litter. permittentibus 1787, 1786, s. 91. (łac.)
  4. G. Shaw: Musei Leveriani explicatio, anglica et latina. London: Impensis Jacobi Parkinson, 1792, s. 144. (łac.)
  5. J. Brookes: Museum Brookesianum: a descriptive and historical catalogue of the remainder of the anatomical & zootomical museum. (London): Printed by Richard Taylor, 1830, s. 96. (ang.)
  6. a b I. Martínez: Family Spheniscidae (Penguins). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 155. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  7. a b c Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Spheniscidae Bonaparte, 1831 - pingwiny - Penguins (wersja: 2015-10-31). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-10-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-10-22]. (ang.)