Architektura 24-bitowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Architektura komputera
4-bitowa 8-bitowa 12-bitowa 16-bitowa 18-bitowa 24-bitowa 32-bitowa 36-bitowa 64-bitowa
Wielkości danych
półbajt   oktet   bajt   słowo

24-bitowesłowa, adresy i inne dane to takie informacje, które mieszczą się na 24 bitach pamięci, co jest równe 3 oktetom. 24-bitowe architektury CPU czy ALU są architekturami używającymi takiej właśnie wielkości rejestrów, szyny adresowej, szyny danych.

Architektura 24-bitowa była bardzo mało popularna i znalazła zastosowanie głównie w specjalistycznych systemach superkomputerowych produkowanych w latach 70. i 80. XX wieku.

Z drugiej jednak strony popularność zdobyły liczne komputery używające 24-bitowego adresowania: IBM-owy System/360 zaprezentowany w 1964 wyposażony był w 32-bitowe rejestry ogólnego przeznaczenia (i wykonywał takąż arytmetykę). Podobnie wczesne komputery osobiste, włączając PC/AT z procesorem 286 używał 24-bitowego adresowania (przy 16-bitowych rejestrach).

Przykładem typowo 24-bitowego procesora jest także eZ80, wstecznie kompatybilny z wcześniejszymi 8- i 16- bitowymi procesorami Ziloga.

W odniesieniu do pamięci operacyjnej, 24 bity określają liczbę możliwych do zaadresowania komórek pamięci. Istnieje 224 wariacji 24-bitowego adresu, czyli bezpośrednio można adresować 16 777 216 (16 M) komórek o rozmiarze 1 bajta.