Ardźuna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ardźuna

Ardźuna – (dewanagari: अर्जुन), jeden z bohaterów eposu Mahabharata (w tym Bhagawadgity), niebiański łucznik, przyjaciel Kryszny i Jego towarzysz na polu bitwy Kurukszetra. Jeden z pięciu braci Pandawów, syn Kunti i Pandu otrzymany od króla bogów Indry.

Formy kultowe[edytuj]

Imiona[edytuj]

Ardźuna urodził się w miesiącu Phalguna (luty-marzec) i dlatego jest on również nazywany Phalguni. Znany jest też pod wieloma innymi imionami, m.in:

  • Partha
  • Jishnu
  • Kireedi
  • Shwethavahana
  • Bheebhadsu
  • Vijaya
  • Phalguna
  • Savyasajee
  • Dhananjayah
  • Kaunteya

Recepcja w literaturze religijnej[edytuj]

Bhagawatapurana[edytuj]

Wasudewa, ojciec Pana Kryszny i wuj Ardźuny, przysłał swojego reprezentacyjnego kapłana Kaśjapę, aby oczyścił Ardźunę przez wszystkie przepisane samskary, czyli procesy reformacyjne. Samskara nadania imienia została przeprowadzona w obecności ryszich, mieszkańców Śataśryngi. Ardźuna miał cztery żony: Draupadi, Subhadrę, Citrangadę i Ulupi, od których dostał czterech synów o imionach: Śrutakirti, Abhimanju, Babhruwahan i Irawan. W młodości podjął naukę sztuki wojennej pod kierownictwem wielkiego bramina Dronaćarji, wraz z innymi Pandawami i Kaurawami. Od początku widoczne było, że Ardźuna jest pilny i utalentowany oraz że prześciga innych pod wieloma względami. Był tak zapalonym uczniem, że zwykł praktykować łucznictwo nawet w nocy. Wszystko to sprawiło że Dronaćarya zaczął darzyć go szczególną sympatią i postanowił uczynić najlepszym łucznikiem na świecie.[1].

Rody królewskie Manipury i Tripury są potomkami syna Ardźuny, Babhruwahany.

Bhagawadgita[edytuj]

Uważając Ardźunę za swojego najlepszego przyjaciela Kryszna ponownie wygłosił na polu bitewnym Kurukszetra filozoficzne dyskusje Bhagawadgity.

Padmapurana[edytuj]

W Padmapuranie znajduje się opis przemiany Ardźuny w kobietę. Dzięki postaci kobiecej Ardźuna wszedł w relację miłosną z Kryszną. Przemiana Ardźuny odbyła się za sprawą łaski zesłanej przez boginię Tripurasundari[2].

Przypisy

  1. Śrimad Bhagavatam, Canto 1. komentarz do 01.12.221 tłumaczenie: Bhaktivedanta Swami Prabhupada, 1988, Bhaktivedanta Book Trust
  2. 9. Kryszna i Radha. W: Barbara Grabowska: Miłość i małżeństwo w Indiach. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2014, s. 199-200, seria: Świat Orientu. ISBN 978-83-63778-67-5.