Argus malajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Argus malajski
Argusianus argus[1]
(Linnaeus, 1766)
Argus malajski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Pavonini
Rodzaj Argusianus
G. R. Gray, 1849
Gatunek argus malajski
Synonimy
  • Phasianus Argus Linnaeus, 1766[2]
Podgatunki
  • A. argus argus (D. G. Elliot, 1865)
  • A. argus grayi (Linnaeus, 1766)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 NT pl.svg

Argus malajski (Argusianus argus) – gatunek ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Argusianus[4][5]. Występuje w południowo-wschodniej Azji. Nazwa Argusa malajskiego pochodzi od Argosa, mitycznego olbrzyma o stu wiecznie czuwających oczach. Ptak zawdzięcza skojarzenie z olbrzymem poprzez obecny na lotkach i sterówkach charakterystyczny wzór przypominający oczy[6].

Podgatunki[edytuj]

Wyróżniono dwa podgatunki A. argus[5][2]:

Oba podgatunki można rozróżnić po rozmiarze (A. argus grayi jest nieco mniejszy), a także po drobnych różnicach w ubarwieniu[6].

Morfologia[edytuj]

Cechy gatunku
Ciemny tułów, tył ciała jasny, nakrapiany. Zarówno samiec, jak i samica posiadają nagą, niebieską głowę. Charakterystyczną cechą gatunku są długie lotki i sterówki ozdobione charakterystycznym wzorem w kształcie oczu. Szczególnie okazałe są one u samca w szacie godowej. Samica znacznie skromniej ubarwiona, bardziej brunatna, niepozorna, mniejsza od samca[6].

Tryb życia[edytuj]

Biotop
Argus malajski występuje głównie w wysokich, suchych lasach na wysokości do 1300 m n.p.m., ale zazwyczaj poniżej 900 m n.p.m. Pojawia się w lasach liściastych, tropikalnych i na obszarach trawiastych[7].
Pożywienie
Żywi się jagodami, opadłymi owocami, oraz wygrzebanymi ze ściółki bezkręgowcami. Źródłem białka natomiast są duże, samotnie żyjące na powierzchni gleby bezkręgowce[8]
Rozmnażanie
Na swoich terytoriach samce posiadają specjalne miejsca przeznaczone do tokowisk, które skrupulatnie utrzymują w czystości, usuwając z nich wszelakie gałęzie czy liście. W tych miejscach prezentują napotkanej samicy swój taniec godowy. Rozkładają skrzydła w pokaźne wachlarze prezentujące obecne na nich charakterystyczne wzory i krążą wokół samicy usiłując jej zaimponować. Zapłodniona samica składa 2-4 jaja w gnieździe znajdującym się na ziemi. Panuje poligynia. Samiec nie bierze udziału w opiece nad jajami, ani w wychowaniu potomstwa. Po upływie około trzech lat młode są dojrzałe płciowo[6].

Przypisy

  1. Argusianus argus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Great Argus (Argusianus argus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-09-21].
  3. Argusianus argus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Plemię: Pavonini Rafinesque, 1815 (wersja 2013-09-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2014-02-12].
  5. a b Frank Gill, David Donsker: Family Phasianidae (ang.). IOC World Bird List: Version 4.2. [dostęp 2014-07-05].
  6. a b c d http://www.arkive.org/great-argus/argusianus-argus/.
  7. Collar N.J., Andreev A.V., Chan S., Crosby M.J., Subramanya S., Tobias J.A.: Threatened birds of Asia: the birdlife international red data book. Cambridge: BirdLife International, 2001.
  8. G.W.H. Davison. Diet and dispersion of the Great Argus Argusianus Argus. „IBIS”. 123 (4), s. 485–494, 1981.