Askania Nowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lokalizacja Askanii Nowej na Ukrainie
Srebrna moneta kolekcjonerska o nominale 10 hrywien, poświęcona rezerwatowi Askania Nowa

Askania Nowa (ukr. Асканія-Нова, ros. Аскания-Нова) jest rezerwatem doświadczalnym, znajdującym się w obwodzie chersońskim na Ukrainie.

Rezerwat zajmuje powierzchnię 82,5 tys. hektarów, w jego skład między innymi wchodzi zoo aklimatyzacyjne, ogród botaniczny (210 hektarów), oraz dziewiczy step (11 tys. hektarów) - ostatni tego typu obszar w Europie.

Poza lokalnymi gatunkami hodowane są tam strusie, bizony, antylopy, dzikie konie, lamy, zebry oraz wiele gatunków ptaków, jak również kilkaset gatunków roślin z całego świata.

Historia[edytuj]

W 1883 roku niemiecki osadnik Friedrich von Falz-Fein utworzył rezerwat, w którym zgromadził przeszło 50 gatunków zwierząt. W 1887 założył jeszcze park dendrologiczny. W 1892 roku sprowadzono kolejne pokolenia elandów czyli antylop rodem z południowo-wschodniej Afryki. W 1889 roku podczas wystawy światowej w Paryżu park otrzymał złoty medal za walory krajobrazowe i system nawadniający. W roku 1899 z półpustynnych regionów Mongolii sprowadzono konie Przewalskiego. W 1960 roku z Europy Północnej dostarczono kuce szetlandzkie.

W 1984 park został wpisany przez UNESCO na listę rezerwatów biosfery. Oficjalna nazwa parku to Біосферний заповідник «Асканія-Нова» ім. Ф. Е. Фальц-Фейна (Rezerwat Biosfery „Askania Nova” im. F.E. Pfalz-Feina).

Zasoby naturalne[edytuj]

Obszar rezerwatu wynosi 33 307,6 ha, w tym 11 054 ha to stepowy obszar całkowicie chroniony. Porośnięty jest kostrzewą walezyjską i ostnicą. Rezerwat zamieszkuje przynajmniej 1 155 gatunków stawonogów, 7 gatunku płazów i gadów, 18 gatunków ssaków, w różnych porach roku ponad 270 gatunków ptaków.

W parku żyją stada dzikich koni. Z roślin występują tu, zapisane w Ukraińskiej Czerwonej Księdze, ostnica włosowata, tulipan pachnący, szachownica kostkowata, Caragana scythica, Stipa ucrainica, Stipa lessingiana, Tulipa scythica,

Podział terytorialny[edytuj]

Obszar rezerwatu dzieli się na trzy części, łagodnie przechodzące w siebie nawzajem:

  • Północną
  • „Wielki Czapelski pod”
  • Południowa

Sad botaniczny[edytuj]

Ma powierzchnię 170 hektarów. Pierwszą część ogrodu założono w 1887. Pod koniec XX wieku kolekcji roślin osiągnęła 1 000 krzewów i drzew. Krajobrazy wzbogacają pawilony, stawy i groty. Kręcono tu film „Dzieci kapitana Granta”.

Linki zewnętrzne[edytuj]