Astana Pro Team

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Astana Pro Team
Samochód techniczny grupy
Samochód techniczny grupy
Kod UCI AST
Państwo  Kazachstan
Rok założenia 2007
Dywizja UCI WorldTeams
Marka rowerów Argon18
Historia nazw drużyny
2007–2011
2011–
Astana
Astana Pro Team
Oficjalna strona WWW

Astana Pro Team (Kod UCI: AST) – zawodowa kazachska grupa kolarska założona w 2007 (w poprzednich latach występowała jako ekipa szwajcarska albo luksemburska).

Lider Astany Aleksandr Winokurow podczas wyścigu Liège-Bastogne-Liège 2006
Kolejny z kluczowych zawodników Astany w sezonie 2007 Andreas Klöden
Johan Bruyneel Dyrektor sportowy Astany, który przyczynił się do największych sukcesów tej ekipy
Contador w jeździe na czas w koszulce lidera Giro
Levi Leipheimer jako lider Tour of California
Jeden z najlepszych kolarzy wszech czasów Lance Armstrong powrócił do zawodowego kolarstwa w barwach Astany
Haimar Zubeldia doświadczony hiszpański kolarz będący jednym z liderów zespołu w 2009
Astana podczas Tour de France 2009

W sezonie 2019 grupa występuje w dywizji UCI WorldTeams.

Sezony[edytuj | edytuj kod]

Rok 2007[edytuj | edytuj kod]

W 2007 roku Liberty Seguros wycofał się ze sponsorowania ekipy kolarskiej, która okazała się zamieszana w jedną z największych afer dopingowych w kolarstwie, tzw. Operación Puerto. Licencję grupy oraz kolarzy przejęły kazachskie konsorcja, które zmieniły nazwę na „Astana”, na cześć stolicy Kazachstanu. Włodarze Astany chcieli stworzyć grupę, która będzie oparta na kazachskich kolarzach oraz na kilku gwiazdach światowego formatu. Zadanie zebrania odpowiedniej ekipy powierzyli sławnemu wówczas kazachskiemu kolarzowi Aleksandrowi Winokurowowi, który miał być największą gwiazdą ekipy. Astana nie próżnowała i zatrudniła m.in. Andreasa Klödena i Paolo Savoldelliego. Obaj zawodnicy poszukiwali ekip, w których mogli startować, ze względu na wycofanie się sponsorów z finansowania grup zamieszanych w doping (T-Mobile i Discovery Channel). Razem z Winokurowem stanowili trzon Astany na sezon 2007, wspierali ich także tacy doświadczeni kolarze jak Matthias Kessler (zwycięzca etapu Tour de France) czy dwukrotny mistrz Szwajcarii Grégory Rast. Resztę składu stanowili zawodnicy z Kazachstanu oraz krajów byłego ZSRR, wśród których najbardziej wyróżniali się Andriej Kaszeczkin czy Siergiej Iwanow. Astana w debiutanckim sezonie nie osiągnęła wielkich sukcesów. Zwyciężała tylko w wyścigach o niewielkiej renomie. Za największy sukces ekipy można uznać 3. miejsce Eddiego Mazzoleni w Giro d’Italia.

Sukcesy w 2007[edytuj | edytuj kod]

Rok 2008[edytuj | edytuj kod]

Ten rok miał być sprawdzianem dla Astany, która zamierzała wygrać większość kluczowych wyścigów. W wyniku zamieszania dopingowego ekipę opuściło kilku kolarzy, między innymi architekt drużyny Aleksandr Winokurow i Andriej Kaszeczkin. Z innych powodów odszedł Paolo Savoldelli. Ekipa została wzmocniona kilkoma kolarzami z grupy Discovery, takimi jak Levi Leipheimer, Alberto Contador czy Władimir Gusiew wraz z dyrektorem sportowym tej ekipy Johanem Bruyneelem. Ekipa była w stanie odnieść sukcesy, jakie stawiali przed nimi właściciele. Media komentowały wzmocnienia Astany jako zbieraninę dopingowiczów lub kolarzy, którzy odeszli z drużyn zamieszanych w afery dopingowe. W wyniku tego organizatorzy Tour de France nie zaprosili kolarzy tej ekipy do wzięcia udziału w Wielkiej Pętli. Astana mimo tego wystartowała w pozostałych wyścigach. Największymi sukcesami były zwycięstwa Contadora w Vuelta a España oraz Giro d’Italia.

Sukcesy w 2008[edytuj | edytuj kod]

Rok 2009[edytuj | edytuj kod]

Astana opromieniona sukcesami doprowadziła do zmian kadrowych. Do ekipy dołączył Haimar Zubeldia oraz wielokrotny zwycięzca Tour de France Lance Armstrong. Z tym ostatnim wiązano wielkie nadzieje, że będzie w stanie pomóc Astanie i odnieść swój kolejny (dla ekipy pierwszy) triumf we Francji. Przyjście Armstronga spowodowało konflikt pomiędzy Contadorem a szefami ekipy, gdyż Hiszpan obawiał się, że straci pozycję kolarza numer 1 w grupie oraz że to Armstrong będzie liderem na przyszłą Wielką Pętlę. W wyniku przyjaznych wypowiedzi Amerykanina oraz jasnej opinii dyrektora sportowego, kto będzie liderem w wyścigach Alberto zadeklarował pozostanie w ekipie i walkę o najwyższe cele. Astana zaczęła sezon przeciętnie, jednak ciągle jej kolarze byli stawiani wśród faworytów Giro, a także innych wielkich tourów. Kryzys światowy także zaczął dotykać sponsorów kolarskich, w tym także Astany, zaczęło brakować pieniędzy na gaże dla kolarzy. W trakcie 7 etapu Giro zawodnicy grupy Astana postanowili zaprotestować w związku z zaległymi pensjami, które nie są wypłacane przez sponsorów ekipy. Kolarze zakryli napis nazwy drużyny na swoich koszulkach. W proteście nie wziął udziału Kazach Andriej Ziejc. Międzynarodowa Unia Kolarska (UCI) wyznaczyła ostateczny termin na uregulowanie zadłużeń. Jeśli do 31 maja sytuacja by się nie zmieniła, UCI zmuszone byłoby zawiesić kazachską ekipę. (W Giro d’Italia najwyższe z drużyny 6. miejsce zajął Levi Leipheimer natomiast 12. miejsce Lance Armstrong (był to jego debiut na włoskim tourze)) Termin został wydłużony przez Unię o kilka dni, ekipa przedstawiła wystarczające zabezpieczenia aby móc wystartować w wyścigu dookoła Luksemburga. Na tym tourze 2 miejsce w klasyfikacji generalnej zajął Andreas Klöden. Nadal nad Astaną wisiało widmo bankructwa, sponsorzy kazachscy deklarowały sprzedaż grupy. Kilka konsorcjów europejskich i amerykańskich przedstawiło oferty zakupu drużyny. Jednak nie było to konieczne ponieważ pieniądze wyłożył kazachstański rząd. Wypłacono kolarzom zaległe pensje i Astana mogła spokojnie wrócić do walki o zwycięstwo we Francji. Wynik na Wielkiej Pętli był znakomity – wygrana Contadora, zajęcie 3 miejsca przez Lance Armstronga oraz szóstego przez Andreasa Klödena. Do tego dorzucili jeszcze zwycięstwo w klasyfikacji drużynowej. Po imprezie we Francji nastąpił rozłam w ekipie. Lance Armstrong, niezadowolony z tego, że nie był liderem ekipy, postanowił odejść i stworzyć własną grupę kolarską. Wraz z nim odeszli Klöden, Leipheimer, Zubeldia, Horner, Brajkovič, Popowycz, Paulinho, Vaitkus, Rast, Rubeira oraz Murawjow, tworząc podwaliny dla nowej ekipy kolarskiej RadioShack. Takie masowe odejście, oprócz prywatnych ambicji Lance’a Armstronga, było spowodowane powrotem do ekipy Aleksandra Winokurowa, który od razu popadł w konflikt z Johanem Bruyneelem. Winokurow miał zostać jeżdżącym dyrektorem sportowym co nie spodobało się Belgowi, który zadeklarował odejście do ekipy Amerykanina. Kazachom udało się zatrzymać czwórkę Hiszpanów ze zwycięzcą Tour de France, a także wszystkich Kazachów. W wyścigu dookoła Hiszpanii Astana zawiodła zajmując tylko 3. miejsce w klasyfikacji drużynowej, a żaden z ich zawodników nie znalazł się w pierwszej dziesiątce.

Sukcesy w 2009[edytuj | edytuj kod]

Rok 2010[edytuj | edytuj kod]

W ekipie po odejściu większości kluczowych kolarzy liderem pozostał nadal Alberto Contador. Natomiast do niego dołączył Aleksandr Winokurow, który miał także pełnić obowiązki dyrektora sportowego, a także mieć pod kontrolą transfery. Do pozostałych kolarzy ekipy działacze Astany ściągnęli zwycięzcę Tour de France Hiszpana Óscara Pereiro jeżdżącego poprzednio w Caisse d'Epargne. Do składu dołączeni zostali także solidni kolarze, tacy jak: David de la Fuente (poprzednio Saunier Duval), Enrico Gasparotto (Lampre) czy Josep Jufre (Saunier Duval).

Sukcesy w 2010[edytuj | edytuj kod]

Rok 2011[edytuj | edytuj kod]

Z zespołu odszedł Alberto Contador, a także m.in.: Navarro, Noval i de la Fuente. Zdecydowanym liderem został Aleksandr Winokurow, a do ekipy dołączyli m.in.: Roman Kreuziger, Fredrik Kessiakoff, Robert Kišerlovski i Rémy Di Grégorio.

Sukcesy w 2011[edytuj | edytuj kod]

Skład[edytuj | edytuj kod]

2019[edytuj | edytuj kod]

Wikidata-logo S.svgSkład zespołu
Imię i nazwiskoData urodzeniaPaństwoPoprzednia grupa
Davide Ballerini21 wrzesień 1994ITA WłochyAndroni Giocattoli-Sidermec (2018)
Pello Bilbao25 luty 1990ESP HiszpaniaCaja Rural-Seguros RGA (2016)
Zhandos Bizhigitov10 czerwiec 1991KAZ KazachstanVino 4-ever SKO (2016)
Manuele Boaro12 marzec 1987ITA WłochyBahrain-Merida (2018)
Hernando Bohórquez22 czerwiec 1992COL KolumbiaManzana Postobón (2018)
Dario Cataldo17 marzec 1985ITA WłochySky (2014)
Rodrigo Contreras2 czerwiec 1994COL KolumbiaEPM-Scott (2018)
Magnus Cort Nielsen16 styczeń 1993DEN DaniaOrica-Scott (2017)
Laurens De Vreese29 wrzesień 1988BEL BelgiaWanty-Groupe Gobert (2014)
Daniił Fominyk28 sierpień 1991KAZ KazachstanAstana Continental (2013)
Omar Fraile17 lipiec 1990ESP HiszpaniaDimension Data (2017)
Jakob Fuglsang22 marzec 1985DEN DaniaRadioShack-Nissan (2012)
Yevgeniy Gidich19 maj 1996KAZ KazachstanVino-Astana Motors (2017)
Jonas Gregaard30 lipiec 1996DEN Dania
Dmitriy Gruzdev13 marzec 1986KAZ KazachstanUlan (2008)
Jan Hirt21 styczeń 1991CZE CzechyCCC Sprandi Polkowice (2017)
Hugo Houle27 wrzesień 1990CAN KanadaAG2R La Mondiale (2017)
Ion Izagirre4 luty 1989ESP HiszpaniaBahrain-Merida (2018)
Gorka Izagirre7 październik 1987ESP HiszpaniaBahrain-Merida (2018)
Merhawi Kudus23 styczeń 1994ERI ErytreaDimension Data (2018)
Miguel Ángel López 4 luty 1994COL Kolumbia
Aleksiej Łucenko7 wrzesień 1992KAZ KazachstanAstana Continental (2012)
Yuriy Natarov28 grudzień 1996KAZ KazachstanAstana City (2018)
Luis León Sánchez24 listopad 1983ESP HiszpaniaCaja Rural-Seguros RGA (2014)
Nikita Stalnov14 wrzesień 1991KAZ KazachstanAstana City (2016)
Davide Villella27 czerwiec 1991ITA WłochyCannondale-Drapac (2017)
Artyom Zakharov27 październik 1991KAZ Kazachstan
Andriej Zejc14 grudzień 1986KAZ KazachstanCapec (2005)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]