Aulus Plaucjusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aulus Plaucjusz
Aulus Plautius
ilustracja
Data urodzenia 5
Data śmierci I wiek
namiestnik Brytanii
Okres od 43
do 47
Poprzednik
Następca Publiusz Ostoriusz

Aulus Plaucjusz (łac. Aulus Plautius) – rzymski polityk i wojskowy, zasłużony przy podboju Brytanii przez Cesarstwo Rzymskie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był zaangażowany w tłumienie buntu niewolników w Apulii, co miało miejsce prawdopodobnie w 24 roku. Był konsulem w 29 roku. Na początku panowania Klaudiusza był namiestnikiem Panonii. W 43 roku został pierwszym namiestnikiem Brytanii, odnosząc na tym stanowisku szereg sukcesów militarnych. W 47 powrócił do Rzymu i odbył owację[1].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Pomponią Grecyną. W 57 Pomponia została oskarżona o wyznawanie „obcego zabobonu”. Aulus stanął wtedy na czele sądu domowego, który sądził oskarżoną i wydał wyrok uniewinniający[1].

W literaturze[edytuj | edytuj kod]

Aulus Plaucjusz pojawia się w dziełach literatury pięknej. W Quo vadis Henryka Sienkiewicza jest opiekunem Ligii. We Wrogach rodzaju ludzkiego Miki Waltariego jest opiekunem Klaudii, żony głównego bohatera Minitusa. Z kolei w Rzymie w płomieniach Paula L. Maiera jest ojcem Plaucji, żony najważniejszej postaci w powieści – Tytusa Flawiusza Sabinusa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jakub Jasiński, Aulus Plaucjusz « IMPERIUM ROMANUM [dostęp 2020-08-19] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krawczuk A., Neron, Warszawa 1988, s. 151.
  • Kosman M., Na tropach bohaterów „Quo vadis”, Warszawa 1998, s. 141–142.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]