Marceli Kosman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marceli Kosman (ur. 8 maja 1940 w Izbicy Kujawskiej) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jego mistrzami naukowymi byli prof. Henryk Łowmiański i prof. Gerard Labuda.

Wybrane książki[edytuj | edytuj kod]

  • Na tropach bohaterów "Trylogii" (1966)
  • Wielki książę Witold (1967)
  • Władysław Jagiełło (1968)
  • Królowa Bona (1971)
  • Historia Białorusi (1979)
  • Zmierzch Perunka, czyli ostatni poganie nad Bałtykiem (1981)
  • Orzeł i Pogoń. Z dziejów polsko-litewskich XIV-XX w. (1992)
  • Od chrztu do chrystianizacji. Polska - Ruś - Litwa (1992)
  • Na tropach bohaterów "Krzyżaków" (1995)
  • Na tropach bohaterów "Quo vadis" (1998)
  • Wojciech Jaruzelski wobec wyzwań swoich czasów. O kulturze politycznej w Polsce przełomu tysiącleci (2003)
  • Dějiny Polska (2011)
  • Ojczyzna się odradza. Zwycięskie powstanie nad Wartą, G&P Oficyna Wydawnicza (2013)

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 2015 r. poz. 884.
  2. Prezydent: Dziękuję za zasługi dla Polski. prezydent.pl, 2015-08-03. [dostęp 2016-01-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Złota Księga Nauki Polskiej 2000. Naukowcy przełomu wieków (redaktor naczelny Krzysztof Pikoń), Wydawnictwo Helion, Gliwice 2001, s. 237
  • Marceli Kosman w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).